Edward Słoński

Edward Słoński (ur. 1872 w Zapasiszkach w powiecie drysieńskim, zm. 24 lipca 1926) – polski poeta i pisarz.

Syn Edwarda Słońskiego i Moniki Grzymałowskiej. Pobierał nauki w Kazaniu. Był działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej.

W swej twórczości literackiej nawiązywał do romantyzmu, zachęcał do rewolucyjnych przemian społecznych.

Podczas I wojny światowej tworzył poezję patriotyczną związaną z Legionami. Napisał wówczas popularne wiersze: Ta, co nie zginęła 1915, Idzie żołnierz borem lasem... 1916, Już ją widzieli idącą 1917.

Pisał również książki dla dzieci i młodzieży.

Bibliografia

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

• Dla mojej Pani 1898
• Z wiosennych dum 1898
• Poezye 1899
• Obłąkany niewydany poemat napisany w 1899 roku
• Poematy: Pieśń, Mary 1901
• Do Boga poemat 1901
• Noc 1902
• Wiesio 1903
• Okruchy 1904
• Pieśń nad pieśniami 1904
• Fragmenty 1905
• Bezimieńce - opowiadania dzisiejsze 1907
• Przebudzenie 1907
• Jeszczem wciąż pełen wiosny 1909
• Z pod szronu 1910
• W więzieniu nowele 1911
• Partia romans rewolucyjny 1911
• Jak to na wojence... opowiadania dla dzieci 1915-1916
• Bajka o Białym Orle 1918
• Wybór Poezyi - Ta, co nie zginęła... 1918