Egon Franke (szermierz)

Egon Johann Franke (ur. 23 października 1935 w Gliwicach^[1])^[2] – polski szermierz, mistrz olimpijski.

Spis treści

Jako pierwszy obywatel polski zdobył złoty medal olimpijski w szermierce. Trzykrotnie startował na IO, zawsze we florecie. Na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie 1960 był członkiem drużyny, która odpadła w ćwierćfinale. Podczas Igrzysk Olimpijskich w Tokio 1964 został mistrzem we florecie indywidualnie. Na tych samych igrzyskach wywalczył srebrny medal w drużynie (wraz w Ryszardem Parulskim, Januszem Różyckim, Zbigniewem Skrudlikiem i Witoldem Woydą). Cztery lata później, na Igrzyskach Olimpijskich w Meksyku 1968 zdobył swój trzeci medal olimpijski – brązowy w drużynie (z Adamem Lisewskim, Parulskim, Skrudlikiem i Woydą).

Był też brązowym medalistą mistrzostw świata we florecie indywidualnie (w Gdańsku 1963), a w drużynie mistrzem świata w szabli (Buenos Aires 1962), wicemistrzem we florecie (Gdańsk 1963) i czterokrotnym brązowym medalistą we florecie (Turyn 1961, Buenos Aires 1962, Moskwa 1966, Montreal 1967).

Zdobył tytuł mistrza Polski we florecie (1962) i wicemistrza w 1957 i 1967. Trzykrotnie był też mistrzem Polski w drużynie.

Zajął 4. miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego 1964. Startował w barwach Budowlanych Gliwice (1952-1955), CWKS Warszawa (1955-1957) i Piasta Gliwice (1957-1971). Po zakończeniu kariery został trenerem kadry narodowej Włoch, gdzie nadal mieszka.

Żonaty z Elżbietą Franke (z d. Cymerman), która także była znaną florecistką i olimpijką.