Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Einhard (ur. ok. 775 w Dolinie rzeki Men, zm. 14 marca 840 w Seligenstadt, obecnie Niemcy), frankijski biograf i kronikarz piszący w języku łacińskim.
Pochodził z średnio zamożnej rodziny rycerskiej osiadłej we wschodniej części frankijskiego imperium. Kształcił się w Fuldzie, która była wówczas wybitnym centrum nauki w imperium Karolingów.
Na dwór Karola Wielkiego, który gromadził wybitnych uczonych dostał się ok. roku 791 lub 792. Współpracował tam z Alkuinem i najwyraźniej ze względu na wybitne zdolności został Einhardowi powierzony nadzór nad budową królewskich zamków w Akwizgranie i w Ingelheim am Rhein. Einhard jest autorem biografii władcy - Vita Karoli Magni (Życie Karola Wielkiego, ok. 817-830), która przez większość średniowiecza była uważana za wzorzec w swoim gatunku. Nie był w pełni oryginalny, opierał się w większości na Swetoniuszu. Inne jego dzieła to żywoty świętych; zachowało się też 65 listów Einharda.
Przypuszcza się, że napisał również De adventu, moribus et superstitione Saxonorum (O przybyciu, obyczajach i przesadach Sasów), na które powołuje się Adam z Bremy.
Na początku panowania Ludwika Pobożnego odgrywał na dworze znaczną rolę polityczną, jako opiekun Lotara, którego Ludwik upatrywał na swego następcę. W czasie wojny dynastycznej (829-830), kiedy Lotar wystąpił przeciwko ojcu, Einhard z rodziną opuścił dwór. Dochody z nadanych mu wcześniej opactw pozwoliły na dostatni byt do końca życia, który wypełniała rozległa, częściowo zachowana korespondencja z naukowymi i literackimi przyjaciółmi.
