Eintopfsonntag — w języku niemieckim niedziela z eintopfem, czyli prostym daniem przygotowywanym w jednym garnku, zastępującym cały obiad. Eintopfsonntag została wprowadzona 1 października 1933 roku przez III Rzeszę.
W okresie od października do marca w każdą pierwszą niedzielę miesiąca obiad w niemieckich gospodarstwach domowych powinien zostać zastąpiony przygotowaniem eintopfu. Koszt tego posiłku nie powinien przekraczać 50 fenigów na osobę. Zaoszczędzona w ten sposób kwota powinna zostać wpłacona na rzecz nowo utworzonej Niemieckiej Pomocy Zimowej (niem. Winterhilfswerk des Deutschen Volkes, WHW) i w ten sposób służyć wsparciu potrzebujących. Środki były zbierane przez pracowników Narodowosocjalistycznej Opieki Społecznej (niem. Nationalsozialistische Volkswohlfahrt, NSV). Akcji towarzyszyło hasło czynu niemieckiego socjalizmu.
Gazety wielokrotnie publikowały przepisy na dania przygotowywane w jednym garnku, ukazała się również książka kucharska autorstwa Erny Horn. Publiczne spożywanie eintopfu było wykorzystywane przez czołowe osobistości III Rzeszy jako narzędzie propagandy, m.in. przez Adolfa Hitlera i Josepha Goebbelsa.
|
|
W czasie drugiej wojny światowej zaniechano (a w roku 1942 również zakazano) używania określenia "Eintopfsonntag", zastępując je zwrotem „Opfersonntag“ (niem. niedziela ofiarna)[3].