Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2012-01 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Elżbieta Woodville |
|
 |
|
 |
|
| królowa Anglii | |
| Okres panowania | od 1 maja 1464 do 25 czerwca 1483 |
| Żona | Edwarda IV Yorka |
| Poprzedniczka | Małgorzata Andegaweńska |
| Następczyni | Anna Neville |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Yorkowie |
| Urodzona | ok. 1437 |
| Koronowana | 1465 |
| Zmarła | 7 lub 8 czerwca 1492 |
| Ojciec | Richard Woodville |
| Matka | Jakobina Luksemburska |
| 1 Mąż | John Grey |
| 2 Mąż | Edward IV York |
| Dzieci | Tomasz Grey, Ryszard Grey, Elżbieta York, Maria York, Cecylia York, Edward V York, Małgorzata Plantagenet, Ryszard Shrewsbury, Anna York, księżna Norfolk, Jerzy Plantagenet, książę Bedford, Katarzyna York, Bridget York |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Elżbieta Woodville (Wydville) (ur. ok. 1437, zm. 7/8 czerwca 1492) – królowa Anglii jako żona Edwarda IV.
Elżbieta urodziła się około 1437, w Grafton Regis (Northamptonshire) jako córka Sir Richarda Woodville'a (później hrabiego Rivers) i Jacquetty Luksemburskiej. Była damą dworu królowej Małgorzaty Andegaweńskiej, żony Henryka VI Lancastera. W 1452 poślubiła Johna Greya, barona Ferrers of Groby, który w 1461 poległ w drugiej bitwie pod Saint Albans walcząc po stronie Lancasterów. Z tego małżeństwa przyszło na świat dwóch synów:
Edward IV posiadał wiele metres, najbardziej ulubioną z nich była Jane Shore. Jednak Elżbieta Woodville nalegała na ślub, który odbył się w tajemnicy 1 maja 1464, w jej domu rodzinnym w Northamptonshire. Ślub ten zniszczył plany doradcy księcia Richarda Neville'a, hrabiego Warwick (zwanego twórcą królów), który szukał Edwardowi żony wśród księżniczek francuskich. Gdy wieść o ślubie dotarła do niego, Warwick przeszedł na stronę przeciwników króla. Edward zaczął faworyzować rodzinę żony, a ona wykorzystywała to, i m.in. aranżowała korzystne małżeństwa swojemu rodzeństwu. Swojego brata Jana Wydeville'a ożeniła z Lady Katarzyną Neville, córką Ralpha Neville'a, earla Westmorland i Joanny Beaufort. Katarzyna była trzykrotną wdową, miała około 60 lat, ale była bardzo bogata. Swoją siostrę Katarzynę Wydeville, Elżbieta wydała za mąż za 11-letniego Henryka Stafforda, księcia Buckingham. Inną siostrę – Marię Wydeville, wydała za Wilhelma Herberta, earla Pembroke.
Niespodziewanie 25 czerwca 1483 Elżbieta została wdową i królową matką. Jednak jej małżeństwo zostało uznane przez parlament za nieważne aktem Titulus Regius, na podstawie, że Edward obiecał wcześniej ożenić się z Lady Eleonorą Butler (obietnica ta była wiążąca, stąd Edward żył w bigamii). Informację potwierdziły zeznania księdza, który podobno udzielił ślubu Edwardowi i Eleonorze (prawdopodobnie był to Robert Stillington, biskup Bath i Wells). Na tej podstawie wszystkie dzieci Edwarda i Elżbiety zostały uznane za nieślubne (w tym najstarszy syn – Edward V). Szwagier Elżbiety – Ryszard III koronował się na króla.
Elżbieta straciła tytuł królowej matki i znana była odtąd jako Dame Elizabeth Grey. Ona i jej dzieci żyły w ciągłym strachu o swoje życie, bały się zemsty dworzan zazdrosnych o byłe wpływy klanu Woodwille.
Elżbieta i Edward mieli dziesięcioro dzieci:
Najbardziej znanymi dziećmi Elżbiety byli dwaj synowie: Edward (jeden z niekoronowanych królów angielskich) i Ryszard. Po śmierci Edwarda IV zostały one pojmane przez ich stryja Ryszarda III (wówczas jeszcze księcia Gloucester) i uwięzione w zamku Tower. Prawdopodobnie kilka tygodni później obaj chłopcy zginęli. Okoliczności ich śmierci do dziś pozostają niejasne.
| Poprzednik Małgorzata Andegaweńska |
.svg&filetimestamp=20100721110829) |
Królowa Anglii 1464-1483 |
|
Następca Anna Neville |
