Elastyczne Formy Zatrudnienia (EFZ, ang. Flexible Forms of Employment) – nietypowe formy zatrudnienia charakteryzujące się elastycznością czasu i miejsca pracy, formy stosunku pracy (preferowanie kontraktów cywilnoprawnych ponad tradycyjnymi umowami o pracę), formy relacji pracownika z pracodawcą (telepraca), wynagrodzenia (zadaniowe) i zakresu pracy (praca zadaniowa, dzielenie się pracą).
Promocją Elastycznych Form Zatrudnienia zajmuje się między innymi Europejski Fundusz Społeczny w ramach Inicjatywy Wspólnotowej Equal.
Spis treści |
Elastyczność zatrudnienia nie jest celem samym w sobie. Właściwym podejściem powinno być uzyskanie możliwości dostosowywania struktury, wielkości i zasad zatrudnienia odpowiednio do zadań stawianych pracownikom, w związku z przyjętą strategią przedsiębiorstwa. Osiągnięcie pożądanego efektu wymaga najczęściej wyważenia pomiędzy sztywnością, a elastycznością i użycia wachlarza możliwości kształtowania stosunku zatrudnienia opartego na łączeniu i wyważaniu różnych elementów. Elastyczna firma potrafi również zmieniać swoją strukturę i dostosowywać się do okoliczności bez szkody dla spójności organizacji i realizacji jej celów gospodarczych w sposób, który wzmacnia jej pozycję rynkową.
Elastyczne Formy Zatrudnienia są dla tych, którzy nie mogą pracować w pełnym wymiarze godzin lub w jednym miejscu pracy, czyli np. dla matek wychowujących małe dzieci, osób młodych albo niepełnosprawnych, specjalistów wysokiej klasy lub przedstawicieli wolnych zawodów niezainteresowanych stałym zatrudnieniem, dla pracodawców, chcących zoptymalizować strukturę zatrudnienia w swoich przedsiębiorstwach oraz dla całej gospodarki narażonej na gwałtowne fluktuacje, wynikające z potrzeb globalizującego się rynku pracy.
Do najistotniejszych i najczęściej wymienianych form organizacyjnych elastycznego zatrudnienia należą: