Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyEleonora Bergman (ur. 1947) – polska historyk architektury, w latach 2007–2011 dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie.
Urodziła się w rodzinie żydowskiej, jako córka Stefana Bergmana (1904-2000) i Aleksandry z domu Kuczkowskiej (1906-2005). Ukończyła studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Po studiach pracowała w Instytucie Urbanistyki Architektury, a następnie w Pracowniach Konserwacji Zabytków. Współpracowała z Instytutem Sztuki Polskiej Akademii Nauk, prowadząc pomiary zabytków architektury w wielu regionach Polski. Jest autorką i współautorką licznych studiów historyczno-urbanistycznych do planów zagospodarowania miast, głównie na Mazowszu i Śląsku
Od połowy lat 80. zajmuje się zabytkami kultury żydowskiej, ich historią i dokumentacją. W 1997 w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii za rozprawę Orient w architekturze synagog na ziemiach polskich w XIX i na początku XX wieku. Była stypendystką Międzynarodowego Centrum Badań nad Ochroną i Konserwacją Dziedzictwa Kulturowego w Rzymie i dwukrotnie Memorial Fundation for Jewish Culture w Nowym Jorku. Od 1991 pracuje w Żydowskim Instytucie Historycznym, którego w latach 2007–2011 była dyrektorem.
Od 1 listopada 2009 jest członkiem Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa[1]. Członek Rady Fundacji Auschwitz-Birkenau.
