Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Emanuel González García Manuel González García |
|
| biskup prezbiter |
|
 bł. bp Emmanuel González García |
|
| Kraj działania |  Hiszpania |
| Data i miejsce urodzenia | 25 lutego 1877 Sewilla |
| Data i miejsce śmierci | 4 stycznia 1940 Madryt |
| Biskup Málaga | |
| Okres sprawowania | 1920–1935 |
| Biskup Palencia | |
| Okres sprawowania | 1930-1940 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Prezbiterat | 21 października 1901 |
| Sakra biskupia | 16 stycznia 1916 |
| Kościół tytularny | Olympus |
| Sukcesja apostolska | |
| Data konsekracji | 16 stycznia 1916 |
| Konsekrator | Enrique Almaraz y Santos |
| Błogosławiony | |
| Emanuel González García | |
| Data beatyfikacji | 29 kwietnia 2001 Rzym przez Jana Pawła II |
| Wspomnienie | 4 stycznia |
Emanuel González García (ur. 25 lutego 1877 w Sewilli, zm. 4 stycznia 1940 w Madrycie) – hiszpański biskup rzymskokatolicki, biskup Málagi w latach 1920–1935, a w latach 1930–1940 Biskup Palencii, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.
Spis treści |
Emmanuel González García urodził się 25 lutego 1877 roku w Sewilli (południowa Hiszpania) w wierzącej rodzinie rzemieślników. Był czwartym z pięciu synów. Od dzieciństwa uczył się miłości do Sakramentu Eucharystii i Matki Bożej, należał do dziecięcego chóru katedralnego, który towarzyszył uroczystościom Ciała i Krwi Pańskiej i Niepokalanej. Stała obecność Kościoła w jego życiu przyczyniła się do tego, że postanowił zostać księdzem. Egzamin wstępny do seminarium zdał bez wiedzy rodzic.ów (którzy później poparli jego wybór). Podczas studiów pracował w charakterze służącego, by nie obciążać finansowo rodziny.
21 września 1901 roku bł. kard. Marcelo Spínola y Maestre udzielił Garcíi święceń kapłańskich. W 1902 roku w czasie misji w Palomares del Rio podczas modlitwy przed Najświętszym Sakramentem przeżył doświadczenie obecności Chrystusa, co wyznaczyło jego dalszą działalność jako kapłana. W latach 1905–1916 był proboszczem w Huelvie. Środowisko, w którym pracował, było obojętne wobec religii, dlatego cierpliwie dążył do ożywienia wiary w swoich parafianach. Zajmował się potrzebującymi oraz podwyższeniem poziomu edukacji poprzez otwarcia szkół.
W 1910 roku założył "Dzieło Tabernakulów-Kalwarii” (Obra para los Sagrarios-Calvarios). Członkowie tej grupy w wyrażaniu miłości w podziękowaniu za miłość Jezusa w Sakramencie Eucharystii wzorowali się na Najświętszej Maryi Panny, św. Janie Apostole i kobietach, które pozostały przy Chrystusie w czasie męki na krzyżu. Z czasu przedsięwzięcie przekształciło się w „Eucharystyczną Unię Wynagradzającą”, składającą się z grup żeńskich, męskich i dziecięcych, założonych w 1910 roku. W 1918 roku powstała grupa kapłańska, a w 1939 roku – młodzieżowa. Inicjatywa Garcíi przyczyniła się do założenia w 1921 roku Zgromadzenia Eucharystycznych Misjonarek z Nazaretu i w 1932 roku – Zgromadzenia Misjonarek Pomocnic Nazaretańskich.
18 listopada 1912 roku Emmanuel González García (został przedstawiony jako „apostoła Eucharystii”) podczas audiencji u Piusa X otrzymał od papieża błogosławieństwo dla dzieła, które rozszerzyło się na terenie Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej.
Działalność Garcíi została zauważona również przez papieża Benedykta XV, który mianował 39-letniego kapłana biskupem pomocniczym Malagi. 16 stycznia 1916 roku García otrzymał z rąk kard. Enrique Almaraza sakrę biskupią. W 1920 roku został arcybiskupem tejże diecezji. Gdy obejmował urząd ordynariusza, wydał przyjęcie dla ponad 3 tys. ubogich dzieci, podczas którego usługiwał wraz z kapłanami i seminarzystami (zwyczajowo po ingresie organizowano uroczystość dla władz miasta i duchowieństwa).
Podczas pełnienia posługi biskupiej działał na rzecz rozwoju oświaty i katechezy parafialnej. Promował powołania kapłańskie. Wsparł budowę seminarium, w którym Eucharystia stanowiła centrum każdego wymiaru formacji. Założył czasopismo "Ziarenko piasku". Swoją postawą i przykładem życia zalecał dążenie do świętości poprzez "stawanie się hostią w łączności z Hostią konsekrowaną", czyli "ofiarowanie siebie Bogu dla bliźnich w sposób całkowity i nieodwołalny".
W okresie rządów republikańskich Emmanuel González García był atakowany przez przeciwników Kościoła. W maju 1931 roku podpalono jego rezydencję, biskup zmuszony został do opuszczenia Malagi. Przeniósł się do Gibraltaru, aby uchronić osoby, które dotychczas udzielały mu schronienia przed prześladowaniami. Od roku 1932 kierował diecezją z Madrytu. 5 sierpnia 1935 roku otrzymał nominację na ordynariusza Palencii (północna Hiszpania).
Zmarł 4 stycznia 1940 roku. Pochowany został w katedrze w Palencii. Na płycie nagrobku polecił umieścić napis:
 aby moje kości po śmierci, tak jak mój język i pióro za życia, wciąż głosiły przechodniom: Tu jest Jezus! Jest tutaj! Nie zostawiajcie Go samego! |
6 kwietnia 1998 roku papież Jan Paweł II wydał dekret o heroiczności cnót bł. Emanuela. 20 grudnia 1999 roku podpisał dekret, którym zatwierdził świadectwo o cudownym uzdrowieniu za wstawiennictwem Emanuela Gonzáleza Garcíi. 29 kwietnia 2001 roku w Rzymie odbyła się beatyfikacja biskupa. Wraz z nim beatyfikowano Karola Rodrígueza, Marię Annę Blondin, Katarzynę Volpicelli oraz Katarzynę Cittadini.
