| Emil Nalborczyk | |
prof.dr hab. Emil Nalborczyk, 2003 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 18 września 1932 Andrychów |
| Data i miejsce śmierci | 20 marca 2006 Warszawa |
| Zawód | fizjolog roślin |
| Tytuł | prof.dr hab. |
| Odznaczenia | |
Emil Nalborczyk (ur. 18 września 1932 r. w Andrychowie koło Wadowic, zm. 20 marca 2006 w Warszawie) – fizjolog roślin, profesor zwyczajny w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Doktor honoris causa Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie w 2002 r.
W latach 1984-1989 był przewodniczącym Komitetu Fizjologii, Genetyki i Hodowli Roślin PAN. Współpracował również z Instytutem Fizjologii Roślin PAN, należał do Rady Naukowej Ogrodu Botanicznego – Centrum Zachowania Różnorodności Biologicznej PAN w Powsinie. Od 2003 r. był wiceprezesem Polskiej Akademii Nauk.
Cieszył się dużym autorytetem międzynarodowym – był honorowym członkiem International Institute of Tropical Agriculture, członkiem korespondentem niemieckiego towarzystwa hodowli roślin Gesellschaft für Pflanzenbauwissenschaften, członkiem European Amaranth Association oraz International Lupin Asscociation. W latach 2000-2002 przewodniczył Polskiemu Komitetowi Narodowemu ds. Współpracy z Międzynarodowym Programem „Zmiany Globalne Geosfery i Biosfery".
Sprowadził do Polski z Chile uprawne odmiany amarantusa[1].
Prof. Emil Nalborczyk był promotorem 21 przewodów doktorskich i 110 prac magisterskich (jego doktorantami i magistrantami było wielu obcokrajowców, np. z Brazylii, Niemiec, Syrii)[2]. Sześciu z jego doktorantów zostało już profesorami, także w USA, Niemczech i Norwegii[2].
Pod jego auspicjami, w październiku 1999 r. odbyły się w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie pierwsze warsztaty dla redaktorów anglojęzycznych czasopism naukowych (Workshop in Scientific Communication), prowadzone przez panią prof. Elisabeth Heseltine z Europejskiego Stowarzyszenia Redaktorów Naukowych (European Association of Science Editors). Na tej podstawie, dzięki wsparciu prof. Nalborczyka, opublikowano później poradnik dla redaktorów i autorów, pt. "Scientific Communication – czyli jak pisać i prezentować prace naukowe" (zredagowany przez W. Młyniec i S. Ufnalską).
Za wybitne zasługi dla nauki odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.