| Emilian Stanew | |
| Data i miejsce urodzenia | 15 lutego 1907, Wielkie Tyrnowo |
| Data i miejsce śmierci | 15 marca 1979, Sofia |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | literatura |
| Ważne dzieła | Złodziej brzoskwiń (1948) Legenda o księciu presławskim Sybinie (1968) Antychryst (1970) |
Emilian Stanew (ur. 15 lutego 1907 w Tyrnowie, zm. 15 marca 1979 w Sofii) - pisarz bułgarski.
Studiował malarstwo oraz handel i finanse na uniwersytecie w Sofii. Zadebiutował w 1933 roku na łamach czasopisma "Literaturen głas". W 1938 roku wydał zbiór opowiadań Primamliwi blasyci (Kuszące blaski), w którym światu mieszczańskiemu przeciwstawił poetyckie piękno przyrody. W większości swoich opowiadań, z dużym talentem, ukazywał dziki, ale i piękny świat przyrody, w którym toczy się ustawiczna walka o byt, znaczona narodzinami i śmiercią. Taka jest tematyka opowiadań: Posledna borba (Ostatnia walka, 1942,), Wyłczi noszti ( Wilcze noce, 1943), W ticha weczer (W cichy wieczór, 1947), Sled łowa (Po polowaniu, 1954). Pisze też opowiadania o tematyce miejskiej: Dełnici i prazdnici (Dni powszednie i świąteczne, 1945)[1]. Jego teksty zalicza się do realistycznej prozy psychologicznej, bez eksperymentów formalnych[2].
Twórczość powieściową Stanewa reprezentują: