| Emily Dickinson | |
Portret Emily Dickinson z późniejszego okresu jej życia, stworzony na podstawie dagerotypu z 1846 lub 1847 roku. |
|
| Imiona i nazwisko | Emily Elizabeth Dickinson |
| Narodowość | amerykańska |
| Dziedzina sztuki | poezja |
Emily Elizabeth Dickinson (ur. 10 grudnia 1830 w Amherst w stanie Massachusetts, zm. 15 maja 1886 tamże) – poetka amerykańska.
Spis treści |
Urodziła się jako drugie z trójki dzieci Edwarda Dickinsona − zamożnego prawnika, skarbnika Amhert College[1], kongresmena − i Emily Norcross. Dziadkiem Emily był Samuel Fowler Dickinson, założyciel Amhert College. W domu obowiązywały surowe protestanckie reguły. Do końca życia pozostała niezamężna − opiekowała się domem i rodzicami. Rodzinne miasto Amherst opuszczała tylko kilkakrotnie, by odwiedzić Filadelfię, Waszyngton i dwa razy Boston. Pisać wiersze zaczęła około 30 roku życia. W 1862 wysłała kilka z nich do wydawnictwa Atlantic Monthly, lecz redaktor Thomas Wentworth Higginson odmówił druku ze względu na ich nowatorską formę. Jednakże przez wiele lat korespondował z autorką i doradzał jej w sprawach poezji.
Za życia poetki w czasopismach ukazało się – anonimowo i bez jej wiedzy – siedem wierszy. Po jej śmierci 15 maja 1886 jej młodsza siostra Lavinia odkryła w zamkniętym na klucz kuferku rękopisy aż 1775 wierszy Emily.
Lavinia poprosiła o pomoc w ich wydaniu Mabel Loomis Todd, żonę miejscowego profesora astronomii, zdolną malarkę i przyjaciółkę poetki.
Po wielu staraniach i przy pomocy Thomasa Higginsona udało się wydać twórczość Emily. Jednak wiersze zostały przeredagowane, aby zachować zgodność z ówcześnie panującymi konwenansami i regułami estetycznymi. Z publikacji niektórych z nich w ogóle zrezygnowano w obawie przed opinią publiczną. Wydane wiersze zdobyły sporą popularność, a ich autorkę zaczęto nazywać Pięknością z Amherst. Dopiero w 1955 roku ukazała się kompletna edycja poezji Emily Dickinson zredagowana przez Thomasa H. Johnsona. Po wydaniu tych wierszy medytacyjna liryka Emily została w pełni doceniona, a autorkę uznano za najwybitniejszą i najbardziej oryginalną poetkę amerykańską.
Wiersze Emily Elizabeth Dickinson zawierają motywy łączące drobne spostrzeżenia z życia domowego z egzystencjalnymi refleksjami; metafizyczne rozważania nad ostatecznym przeznaczeniem; powtarzające się wątki zawiedzionych uczuć i cierpienia. Większość wierszy kończy się dowcipną i pełną gorzkiego sarkazmu puentą.
Na język polski wiersze Emily Dickinson przekładali m.in.: Kazimiera Iłłakowiczówna, Ludmiła Marjańska, Stanisław Barańczak i Maciej Maleńczuk (ten ostatni na potrzeby własnych adaptacji muzycznych).