Emmeline Pankhurst (ur. 1858, zm. 1928) – jedna z założycielek brytyjskiego ruchu sufrażystek, najważniejsza angielska działaczka na rzecz przyznania kobietom praw wyborczych przed I wojną światową.
Jej rodzice byli zaangażowani w walkę z niewolnictwem oraz działali na rzecz praw kobiet. Jej mąż był autorem obu Married Women's Property Act – przepisów umożliwiających mężatkom rozporządzanie majątkiem.
W 1889 roku Pankhurst założyła Women's Franchise League – Ligę na rzecz praw wyborczych dla kobiet. Później w 1903 współtworzyła znacznie lepiej znaną Woman's Social and Political Union (Women's Social and Political Union). Wraz z innymi działaczkami, w tym Emily Davison i Ethel Smyth, rozpoczęły szereg działań na rzecz przyznania kobietom praw wyborczych, po kilku latach dołączyły do nich córki Pankhurst, Sylvia i Christabel. Ta pierwsza skupiła się w późniejszym okresie na organizowaniu kobiet pracujących, podczas gdy Emmeline i Christabel gorąco popierały nie tylko wojska brytyjskie w I wojnie światowej, ale zachęcały również kobiety do udziału w siłach zbrojnych.
Emmeline Pankhurst mawiała, że „argument w postaci rozbitej szyby to najcenniejszy dziś argument w polityce”. Za jej wezwaniem sufrażystki wybijały szyby w oknach polityków, którzy byli przeciwni nadaniu kobietom praw wyborczych. Podczas wojny zorganizowała kampanię na rzecz włączania kobiet do pracy zawodowej (w celu m.in. umożliwienia mężczyznom walki na froncie). Po uzyskaniu przez kobiety praw wyborczych, które w Wielkiej Brytanii miało miejsce w marcu 1918, zrezygnowała z aktywności politycznej.
Wybrane publikacje Emmeline Pankhurst w języku angielskim:
George Bidwell, Bunt długich spódnic, Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1972