Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Emocje | ||
| Album studyjny grupy Sztywny Pal Azji | ||
| Wydany | 1992 | |
| Nagrywany | styczeń 1991 | |
| Gatunek | rock | |
| Długość | 48:18 | |
| Wytwórnia | Asta | |
| Płyta po płycie | ||
| Emocje (1992) |
||
Emocje – wydany w 1992 roku album zespołu Sztywny Pal Azji. Wydania: CD Asta 1992, reedycja CD Box Music 2006.
Do pracy nad trzecim albumem studyjnym zatytułowanym Emocje grupa przystąpiła w połowie 1990 roku.
Spis treści |
wraz z gośćmi zaproszonymi do seji nagrań:
Nad zgraniem i jakością dźwięku czuwał Zbigniew Malecki i Andrzej Prugar.
Na płycie znalazło się 14 utworów w tym jeden z najważniejszych w dorobku grupy – obok "Spotkania z..." i "Wieży radości, wieży samotności" – cieszący się nie słabnącą popularnością na koncertach utwór pt. "1980 Nasze Reggae". Refren piosenki Nie wolno wznosić się za wysoko ma wymiar uniwersalny. Tempo nagrań było niezwykle szybkie. Jak przyznaje sam Kisiński piosenki nagrali w 36 godzin[1] Przystępując do pracy artyści zapowiadali powrót do korzeni. Na płycie znalazły się, poza utworem 14, piosenki pochodzące z pierwszego okresu działalności – śpiewane w latach 86-89 – takie jak "Cziki", "Ulice" oraz "Walczyk o Krakowie". Materiał zarejestrowano w styczniu 1991 roku. Longplay odbiega stylem i konstrukcją od debiutanckiego krążka i drugiej płyty, słychać ostrzejsze partie gitarowe, przeważają mniej pogodne teksty nacechowane pesymistycznym spojrzeniem na otaczający człowieka wrogi świat, mówiące o problemach życia na obczyźnie ("Obóz"), przedstawiające odczucia emigranta niezrozumianego przez otoczenie, zdanego na siebie i pogrążonego w rozpaczy ("Cudzoziemiec"). Utwór "Moje miasto" jest sprzeciwem mieszkańca małego polskiego miasta na panującą zewsząd szarość i beznadzieję, zaś piosenka tytułowa odnosi się do problemów alkoholowych i stanu ducha w wymiarze jednostkowym. Jest też kilka ballad o miłości ("Moje oczy", "Już tyle dni minęło").
Album ukazał się na rynku na wiosnę 1992 roku w formie kompaktu i kasety, na której nie umieszczono utworów 13 i 14. Czas trwania płyty wynosi 48 minut i 18 sekund. Album spotkał się z chłodnym przyjęciem dziennikarzy muzycznych. W piśmie Popcorn z wiosny 1992 roku Kacper Orłowski napisał, że krążek świadczy o tym, iż grupa nie stoi w miejscu, lecz się rozwija. Nie spełnił jednak pokładanych w nim nadziei, choć koncert promujący płytę w marcu 1992 roku w warszawskim klubie studenckim Riviera-Remont był niezwykle udany.
