Energetyk ROW Rybnik

KSROW Rybnik
Pełna nazwa	Klub Sportowy Rybnickiego Okęgu Węglowego Rybnik
Przydomek	zielono-czarni,
Barwy	zielono-czarne
Data założenia	1964
Liga	II liga
Debiut w najwyższej lidze	1968/69
Adres	ul. Gliwicka 72 44-200, Rybnik
Stadion	Stadion MOSiR
Prezes	Grzegorz Janik
Trener	Ryszard Wieczorek
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Strona internetowa

ROW Rybnik – klub sportowy powstały w 1964 roku w Rybniku z połączenia się dwóch klubów sportowych : Górnika Rybnik z Górnikiem Chwałowice (dzielnica Rybnika). W czasach świetności klubu liczył on 13 sekcji, najbardziej popularne: sekcja żużlowa i piłki nożnej. Sekcja żużlowa (od 1994 roku pod nazwą Rybnicki Klub Motorowy) zdobyła 12 mistrzostw Polski oraz 8 wicemistrzostw. Obecnie pod szyldem ROW Rybnik funkcjonują sekcja piłkarska (KS Energetyk ROW Rybnik), grająca w II lidze, oraz ekstraklasowa sekcja koszykówki kobiet pod nazwą Utex ROW Rybnik.

Podstawowe dane

• Pełna nazwa: Klub Sportowy Rybnickiego Okręgu Węglowego Rybnik
• Rok założenia: 1964
• Barwy: zielono-czarne
• Stadion: ul. Gliwicka 72, 44-200, Rybnik

pojemność – 10304 (wszystkie miejsca siedzące)

oświetlenie – 1200 luksów

Sukcesy piłkarzy

Piłkarze przez 7 sezonów występowali w Ekstraklasie, 9 sezonów w II lidze, czterokrotnie reprezentowali Polskę na arenie międzynarodowej w rozgrywkach o Puchar Intertoto dwukrotnie wygrywając rozgrywki. W 1975 wystąpili w Finale Pucharu Polski ulegając po rzutach karnych Stali Rzeszów. W klubie występowało wielu uznanych piłkarzy, m.in. Eugeniusz Lerch, Piotr Mowlik, Henryk Wieczorek, Andrzej Frydecki, Stanisław Sobczyński, Edward Lorens, Piotr Mandrysz, Piotr Piekarczyk. Barwy klubu reprezentowali lub reprezentują też tacy zawodnicy jak: Marcin Malinowski, Bogdan Prusek, Jarosław Tkocz, Paweł Krzysztoporski, Marek Kubisz, Michał Podolak, Roman Skorupa, Marcin Wodecki.

ROW Rybnik w Ekstraklasie

1968/69 Pierwszy rok występów w gronie pierwszoligowców przynosi rozczarowanie. 0:1 u siebie ze Stalą Rzeszów na początek, wyjazd do Bytomia i porażka z tamtejszymi Szombierkami. Dopiero trzeci mecz daje pierwsze punkty. Po 24 minutach Zagłębie Sosnowiec prowadzi w Rybniku dwoma bramkami, nic nie zapowiada korzystnego wyniku. 50 minuta – faul i jedenastka. Do piłki podchodzi superstrzelec Eugeniusz Lerch (ponad 100 bramek w barwach Ruchu i ROW-u) i pada bramka. Kwadrans później wyrównanie i są pierwsze punkty. Szósta runda to wyjazd do Chorzowa i historyczne pierwsze zwycięstwo nad tamtejszym Ruchem 4:3. Remisy z Legią, Górnikiem, czy Wisłą to jednak za mało na utrzymanie. 16 punktów na finiszu rozgrywek, 5 punktów straty do przedostatniego w tabeli Śląska Wrocław. Rybnicki klub płaci frycowe i spada do drugiej ligi. Sezon 1969\70 przynosi bezsprzeczną wygraną na drugim froncie. 5 punktów nad drugą w tabeli Stalą Mielec, 10 nad trzecim ŁKS-em Łódź i powrót do ekstraklasy.

1970/71 Drugi sezon występów wśród najlepszych kończy się niestety spadkiem. Przedostatnie miejsce w tabeli i zaledwie punkt straty do 12-tej Polonii Bytom. Do sukcesów należy zaliczyć zwycięstwo u siebie z Górnikiem Zabrze, przyszłym Mistrzem Polski. Występy w drugiej lidze w kolejnym sezonie rybniczanie wygrali, ale zaledwie dwoma punktami nad drugim Lechem i trzema nad ekipą z Wałbrzycha. Awans nasi piłkarze mogą zawdzięczać dobrej dyspozycji na własnym boisku.

1972/73 "Do trzech razy sztuka". Tak można powiedzieć o sezonie 1972/73. Rybniczanie wreszcie unikają spadku do 2 ligi, ba na końcu rozgrywek meldują się na siódmej pozycji. Rozgrywki zaczynają się dla nas nieszczęśliwie, od porażki z Górnikiem Zabrze u siebie. potem jest wyjazd do Warszawy, gdzie Kazimierz Deyna wbija nam 2 bramki. 0:3, ale nasi się nie poddają. Drugi mecz u siebie i pogrom drugiego beniaminka. ROW – Kolejorz 4:0. Kolejne mecze przynoszą różne rezultaty. Na wyróżnienie zasługuje remis w Mielcu ze Stalą, czy triumf nad Ruchem Chorzów u siebie. Na finiszu rozgrywek wyprzedzamy Legię Warszawa mając na koncie 8 zwycięstw. Już wiadomo, że mamy silną aczkolwiek nieobliczalną ekipę.

1973/74 Sezon numer 4 potwierdza dobrą formę. Rozpoczyna się od remisu ze Stalą Mielec Grzegorza Laty i Henryka Kasperczaka. Zapowiada się nieźle. Potem jest zwycięstwo z Wałbrzychem i "zimny prysznic" w Chorzowie – 0:4 z Ruchem. Pięć kolejnych meczów to zaledwie trzy remisy. Przełamanie następuje w meczu z Pogonią Szczecin, chociaż prowadzenie w meczu obejmują goście. Następuje jednak wyrównanie, a zwycięską bramkę zalicza oczywiście Eugeniusz Lerch. 11 runda to derby z Górnikiem Zabrze, zwycięstwo 2:1 i dwa samobójcze gole. Solidarnie dla każdej ekipy po jednym. 16 kolejka. Kolejny mecz z ekipą Laty. Widać, że mamy na nich patent – 1:0 po golu Błachuta po kwadransie gry. Nieobliczalność naszej drużyny widać w kolejnych meczach. Potrafimy zremisować z mistrzem Ruchem, czy wygrać z Legią (1:0), ale nie wykorzystujemy szans ze słabeuszami (przegrana z najsłabszym Zagłębiem Wałbrzych). Na koniec wygrane ROW-u ze Śląskiem Wrocław i jednobramkowa wygrana w Poznaniu z Lechem. 29 punktów plasuje rybniczan w środku tabeli, aczkolwiek przy odrobinie lepszej grze można było liczyć na coś więcej.

1974/75 W sezonie 1974/75 już tak różowo nie jest. Rozpoczynamy bardzo dobrze. Remis z silną Wisłą Kraków, zwycięstwo w Warszawie z Legią, Pogonią Szczecin w Rybniku. W sezonie nasi piłkarze notują 12 remisów. Pięć kolejek przed zakończeniem rozgrywek jest nieciekawie. Jednak nasi piłkarze dokonują czegoś niesamowitego. Pokonują przyszłego mistrza Ruch Chorzów 2:1, Polonię Bytom 1:0, oraz wicemistrza Stal Mielec. Kolejne zwycięstwa przedzielają remisy z Gwardią Warszawa i ŁKS-em Łódź. Kapitalny finisz daje 26 punktów i szczęśliwe pozostanie w gronie pierwszoligowców. Warto dodać, że olbrzymi sukces odniosła wtedy nasza drużyna w rozgrywkach o Puchar Polski. ROW Rybnik grając rezerwami dotarł do finału tych rozgrywek eliminując po drodze kolejno Metal Kluczbork, Legię Warszawa (3:2), Polonię Bytom (1:0), Lecha Poznań (2:1) oraz w półfinale Górnik Zabrze (2:1). Finał, który oglądało 15 000 kibiców zakończył się remisem. O wszystkim zadecydowały karne, w których lepsi okazali się piłkarze Stali Rzeszów.

1975/76 Szósty rok pobytu w 1 lidze toczy się pod dyktando Stali Mielec. ROW Rybnik plasuje się na bezpiecznym 11 miejscu gromadząc 28 punktów. Kilka wyników zasługuje jednak na uznanie. Wygrana w Chorzowie z Ruchem (1:0), z Legią (3:2) i Górnikiem (1:0) w Rybniku budzą uznanie.

1976/77 Spadek. Ten rok to ostatni występ ROW-u Rybnik w gronie najlepszych. Fatalny początek i trzy kolejne porażki pokazały, że o utrzymanie będzie bardzo ciężko. Nawet nieoczekiwana wygrana z Ruchem Chorzów w 6 kolejce niczego nie zmieniła. W następnych rundach różnie bywało. Po wygranej z Arką Gdynia w 14 kolejce nastąpiła fatalna seria siedmiu kolejnych meczów bez wygranej. Sukcesem było pokonanie Stali Mielec na własnym boisku w stosunku 3:1. W przedostatniej kolejce rybniczanie spotkali się z bezpośrednim rywalem do utrzymania – Lechem Poznań. Niestety ulegli 1:3. Ostatni mecz z Arką Gdynia zakończony remisem nie odmienił losu. Lech Poznań wygrał ostatni mecz i utrzymał się w 1 lidze. Natomiast nasi piłkarze po kilku sezonach gry z najlepszymi musieli zadowolić się grą w 2 lidze.

Podsumowanie: ROW Rybnik spędził 7 sezonów w Ekstraklasie, gdzie rozegrał 198 meczów odnosząc 50 zwycięstw, 65 remisów, 83 przegrane. Liczba zdobytych bramek: 165, dwukrotnie 7 miejsce w 1 lidze. Oprócz występów na najwyższym szczeblu rozgrywek rybnicki klub zanotował także 9 sezonów w 2 lidze, gdzie rozegrał 270 meczów odnosząc 109 zwycięstw, 85 remisów, 76 porażek. Liczba zdobytych bramek: 343.

ROW Rybnik w Pucharze Intertoto

Rok 1971 Pierwszy występ naszych piłkarzy w wymienionych rozgrywkach przypada na rok 1971. Rybniczanie mają za przeciwników szwedzki Atvidabergs FF, austriacki Tirol Insbruck oraz Borussię Dortmund. Trzy zwycięstwa i remis dały ostatecznie drugie miejsce w grupie 5. Mecze ROW-u:

• ROW Rybnik – Atvidabergs FF 1:1
• Atvidabergs FF – ROW Rybnik 4:1
• ROW Rybnik – Borussia Dortmund 2:1
• Borussia Dortmund – ROW Rybnik 1:2
• ROW Rybnik – Tirol Insbruck 1:3
• Tirol Insbruck – ROW Rybnik 0:1

Rok 1973 Drugi raz rybniczanie zagrali w Pucharze Lata w 1973 roku. Los sprawił , że ponownie trafili do 5 grupy. Na naszym terenie byliśmy niepokonani. Mało tego. Bramkarze gości za każdym razem trzykrotnie wyciągali piłkę z siatki. Z meczów wyjazdowych piłkarze ROW-u wrócili bogatsi o zwycięstwo i remis. Punktów nie przyniósł tylko wyjazd do Danii. Osiągnięte wyniki pozwoliły na pewne wygranie swojej grupy. Mecze ROW-u:

• ROW Rybnik – FC Lugano 3:0
• FC Lugano – ROW Rybnik 0:4
• ROW Rybnik – Orebro SK 3:1
• Orebro SK – ROW Rybnik 2:1
• ROW Rybnik – Voest Linz 3:1
• Voest Linz – ROW Rybnik 2:2

Rok 1975 Kolejne pierwsze miejsce naszych piłkarzy. Przeciwnicy to Grashoppers Zurych, AZ Alkmaar, oraz Osters IF Vaxjo. ROW Rybnik notuje jeszcze lepszy bilans niż w 1973 roku. W sześciu meczach 4 zwycięstwa i 2 remisy. Suma punktów daje ogromną przewagę nad drugimi w tabeli Szwajcarami. Mecze ROW-u:

• ROW Rybnik – AZ Alkmaar 2:2
• AZ Alkmaar – ROW Rybnik 0:0
• ROW Rybnik – Grashopper 1:0
• Grashopper – ROW Rybnik 0:2
• ROW Rybnik – Osters IF 2:1
• Osters IF – ROW Rybnik 0:1

Rok 1976 Ostatnim rokiem występów w Pucharze Lata jest rok 1976. W grupie 9 plasujemy się na ostatnim miejscu gromadząc 4 punkty. Jedyne punkty zdobywamy z Djurgarden Sztokholm i szwajcarskim St. Gallen. Tak kończy się przygoda ROW Rybnik z europejską piłką. Mecze ROW-u:

• ROW Rybnik – Djurgårdens IF 5:2
• Djurgårdens IF – ROW Rybnik 3:0
• ROW Rybnik – FC Sankt Gallen 2:0
• FC Sankt Gallen – ROW Rybnik 4:1
• ROW Rybnik – Sturm Graz 1:3
• Sturm Graz – ROW Rybnik 2:1

Podsumowanie: Cztery sezony gier w Pucharze Lata to 24 mecze, 13 zwycięstw, 4 remisy, 7 porażek, 42 bramki zdobyte, 33 stracone. Daje to 140,8 pkt i 352 miejsce w rankingu na lata 1970-79 według listy klubowej sporządzonej przez statystyków z european-football-statistics.com.uk Warto dodać, że w latach 1967-1994 nie było w tych rozgrywkach fazy pucharowej.

Kadra zawodnicza na sezon 2010/2011

Nr	Narodowość	Imię i nazwisko	Data urodzenia	Poprzedni klub
BRAMKARZE
12		Bartosz Gocyk	14.03.1991	Górnik Czerwionka
21		Piotr Paś	28.04.1984	GKS Jastrzębie
Obrońcy
6		Marek Krotofil	16.09.1989	Górnik Zabrze
4		Piotr Pacholski	06.06.1988	RKP Rybnik
5		Rafał Mitura	19.05.1981	Ruch Radzionków
9		Wojciech Reclik	27.09.1977	Energetyk Rybnik
15		Janusz Wrześniak	11.03.1980	GKS Jastrzębie
17		Dawid Bober	08.02.1990	KS Wielopole
3		Marcin Grolik	22.03.1989	Piast Gliwice
14		Tomasz Kasprzak	12.01.1991	Górnik Boguszowice
7		Michał Pieczka	14.05.1987	LKS Nędza
Pomocnicy
4		Rafał Andraszak	05.02.1978	Ruch Zdzieszowice
16		Grzegorz Bonk	26.01.1977	AÉ Dóxa Kranoúlas
18		Grzegorz Dzięgielowski	11.03.1983	Energetyk Rybnik
10		Jan Janik	07.08.1990	RKP Rybnik
8		Jarosław Wieczorek	31.10.1985	KSZO Ostrowiec
13		Bartosz Wójcik	03.06.1991	Górnik Boguszowice
6		Łukasz Żyrkowski	01.04.1985	Piast Gliwice
11		Sebastian Kapinos	28.03.1987	Unia Racibórz
20		Kamil Kostecki	23.07.1983	GKS Jastrzębie
16		Mateusz Szatkowski	24.01.1990	MOSiR Żory
Napastnicy
2		Konrad Cieślak	23.07.1991	RKP Rybnik
7		Marcin Kocur	29.01.1984	Ruch Radzionków

Zobacz też

• RKM Rybnik – klub żużlowy

Linki zewnętrzne

• Strona oficjalna KS Energetyk ROW Rybnik
• Strona kibiców KS ROW Rybnik