Energia (rakieta)

Energia

Energia była największą radziecką rakietą, zdolną wynieść na orbitę około 100 ton, czyli mniej niż amerykański Saturn V. Była przewidziana dla wahadłowca Buran, jak również ciężkich satelitów wojskowych, szczególnie tych z radzieckiej wersji programu Gwiezdne Wojny. Była podobna do amerykańskiego zestawu startowego wahadłowca kosmicznego. Jednak w przeciwieństwie do niego posiadała własne silniki startowe (w Buranie znajdowały się tylko pomocnicze), więc mogła startować bez promu. W kosmodromie Bajkonur na potrzeby rakiety Energia przebudowano Kompleks 110, wykorzystywany wcześniej przez rakiety N1, oraz zbudowano nowy Kompleks 250.

• 15 maja 1987 - pierwszy lot, dostarczenie na orbitę rosyjskiej bojowej stacji kosmicznej Polus, co wyszło na jaw dopiero w 1996 r; stacja zaraz po starcie spadła do atmosfery, prawdopodobnie z powodu błędu w oprogramowaniu.
• 15 listopada 1988 - drugi i zarazem ostatni lot, wyniesienie na orbitę wahadłowca Buran (lot bezzałogowy, systemy podtrzymywania życia nie były jeszcze gotowe).

Planowane dalsze modyfikacje rakiety w celu zwiększenia jej ładunku użytecznego (dodatkowe silniki na paliwo stałe) nie doszły do skutku. Po upadku Związku Radzieckiego produkcję rakiety przerwano w ramach cięć budżetowych.

Bibliografia

1. T.A. Happenheimer: Podbój Kosmosu. Amber, 1997. ISBN 83-7169-852-6.