Entelechia

Entelechia (gr. entelecheia od én télos échein - dosłownie ucelowienie) – termin Arystotelesa. Twierdził on, że każdy istniejący byt, dzięki swojej przybranej formie posiada własną entelechię, czyli ucelowioną duszę, nadającą rzeczy jedność.

Entelechia w ciele nieorganicznym to określony stosunek w jakim mieszają się jego elementy.

Entelechia w organizmach żywych to ontologiczny początek ruchu wewnętrznego, traktowanego przez Arystotelesa za przejaw życia, mający trzy postaci:

• roślinną - odżywianie się i rozmnażanie;
• zwierzęcą - możliwość odbierania bodźców ze środowiska i poruszania się;
• ludzką - rozum.

Literatura

• Arystoteles, Fizyka
• Arystoteles, O duszy
• Jan Legowicz, Zarys historii filozofii
• Władysław Tatarkiewicz, Historia filozofii t. I.