Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Eparchia budapeszteńska i węgierska | |
| A Magyar Orthodox Egyházmegye | |
 Cerkiew św. Aleksandry w Üröm |
|
| Państwo |  Węgry |
| Siedziba | Budapeszt |
| Data powołania | 2000 |
| Wyznanie | prawosławie |
| Kościół | Rosyjski Kościół Prawosławny |
| Cerkiew | Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Budapeszcie |
| Biskup diecezjalny | arcybiskup Marek (Gołowkow) (locum tenens) |
| Dane statystyczne (2010) | |
| Liczba kapłanów | 13 |
| Liczba osób zakonnych | 0 |
| Liczba dekanatów | brak podziału |
| Liczba parafii | 12[1] |
| Liczba klasztorów | 0 |
| Powierzchnia | 93 030 km² km² |
|
Położenie na mapie Węgier
|
|
| Na mapach: | |
Eparchia budapeszteńska i węgierska - eparchia Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, obejmująca terytorium Węgier. Obowiązki jej zwierzchnika pełni jako locum tenens arcybiskup Marek (Gołowkow)[2], zaś jego katedrą jest sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Budapeszcie.
Po rewolucji październikowej, kiedy Budapeszt stał się jednym ze skupisk rosyjskiej emigracji, w mieście powstały dwie etnicznie rosyjskie parafie prawosławne. Jedna z nich uznawała zwierzchność Zachodnioeuropejskiego Egzarchatu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, zaś druga przynależała do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Obydwie przestały jednak istnieć w czasie II wojny światowej.
Po 1945 do patriarchy moskiewskiego Aleksego I zwróciło się kilka parafii działających poza Budapesztem z prośbą o przyjęcie ich w jurysdykcję Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego (dotąd należały do Kościoła Serbskiego lub Patriarchatu Konstantynopolitańskiego) oraz zezwolenie na sprawowanie Świętej Liturgii w języku węgierskim. Rosyjski Kościół Prawosławny nie zdecydował się jednak natychmiast na sformowanie swoich struktur na terytorium Węgier z uwagi na fakt, że w kraju tym działało już kilka eparchii autokefalicznych Cerkwi. Ostatecznie w 1949 Synod Cerkwi Rosyjskiej powołał Tymczasowy Zarząd Węgierskich Parafii Prawosławnych, na czele którego postawił ks. protojereja Joanna Kopołowicza (imię po złożeniu ślubów zakonnych: Jonatan). Zrzeszał on 8 parafii, zaś powstała tymczasowa jednostka terytorialna miała podlegać metropolicie krutickiemu i kołomieńskiemu Mikołajowi.
15 listopada 1949 patriarcha utworzył z wymienionych ośmiu parafii dekanat węgierski z cerkwią Zaśnięcia Matki Bożej w Budapeszcie jako soborem. Do 1956 liczba parafii zwiększyła się do 11. Od 1962 dekanat wchodził w skład Ekumenicznej Rady Węgier.
19 kwietnia 2000 dekanat węgierski został przekształcony w eparchię budapeszteńską i węgierską[3].
W skład eparchii wchodzi formalnie 12 parafii:
Trzy ostatnie parafie w praktyce nie uznają zwierzchności patriarchy Moskwy, lecz w 1999 przeszły jednostronnie w jurysdykcję Egzarchatu Węgierskiego Patriarchatu Konstantynopola. Rosyjski Kościół Prawosławny nie uznaje tej zmiany i traktuje ww. wspólnoty jako bezprawnie zawłaszczone przez inny Kościół[5].
W sześciu parafiach eparchii językiem liturgicznym jest język węgierski, zaś nabożeństwa odbywają się według kalendarza nowojuliańskiego. W trzech innych placówkach duszpasterskich obowiązuje język cerkiewnosłowiański oraz kalendarz juliański[3].
