Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyErich Wolf Segal (ur. 16 czerwca 1937 w Brooklynie, zm. 17 stycznia 2010 w Londynie) - współczesny amerykański pisarz, scenarzysta i naukowiec.
Spis treści |
Segal, syn rabina, uczęszczał do Midwood High School w Brooklynie. Ojciec zgodził się na to pod warunkiem, że chodził na wykłady wieczorowe do miejskiego żydowskiego seminarium teologicznego[1]. Następnie studiował filologię klasyczną na Uniwerstytecie Harwarda. W roku 1965 uzyskał doktorat w zakresie komparatystyki literackiej.
Segal był profesorem literatury greckiej i łacińskiej na uniwersytetach Harwarda, Yale, Princeton. Wykładał też jako profesor wizytujący w Dartmouth College i na Uniwersytecie Monachijskim. Ostatnio wykładał w Wolfson College, Oxford. Zajmował się głównie dramatem antycznym, a w szczególności komedią. Był autorem wielu publikacji naukowych, w tym syntetycznej historii komedii od czasów antycznych po współczesność (The Death of Comedy). Przetłumaczył na angielski m.in. cztery komedie Plauta.
Był niezwykle popularnym wykładowcą - na jego wykłady przychodziło niekiedy 600 studentów[2][3]. Odmówiono mu jednak tenury na Yale i choć oficjalnym powodem było nadmierne zaangażowanie w działalność pozauniwersytecką[4],, jednak uważa się, że rzeczywistym powodem była zawiść środowiska uniwersyteckiego zazdrosnego o jego popularność jako pisarza[5].
W 1967, na podstawie powieści Lee Minoffa, Erich Segal napisał scenariusz do pełnometrażowego filmu animowanego opartego na muzyce The Beatles, Yellow Submarine.
W późnych latach sześćdziesiątych, Segal był współautorem różnych scenariuszy, napisał też samodzielnie scenariusz romantycznej opowieści o miłości studenta Harvardu i studentki z Radcliffe College (związanego z Harwardem żeńskiego college’u), nie udało mu się jednak sprzedać. Agent namówił go na przerobienie scenariusza na powieść, która w rezultacie okazała się wielkim sukcesem i następnie została sfilmowana. Książka była jedną z najlepiej sprzedających się w Stanach Zjednoczonych powieści lat siedemdziesiątych i została przetłumaczona na ponad 20 języków. W przeciwieństwie do publiczności krytycy przyjęli ją źle. Doszło do tego, że gdy została nominowana do National Book Award jury zagroziło zbiorową dymisją, jeśli nominacja nie zostanie wycofana[6]. Z kolei film był przyciągnął rekordową widownię w roku 1971.
W 1977 Segal napisał sequel powieści Love Story – Opowieść Olivera, która również została sfilmowana.
Jego powieść Absolwenci z 1985 roku, saga oparta na roczniku 1958 Harvardu, także okazała się bestsellerem oraz wygrała liczne nagrody literackie we Francji i we Włoszech. Powieść Doktorzy to kolejny bestseller New York Timesa.
Akcja wielu powieści Segala (m.in. Love story, Absolwenci, Nagrody) rozgrywa się w środowisku uniwersyteckim, a w szczególności - przynajmniej częściowo - na Harwardzie. Przewija się tam też wątek "mezaliansu" - związku WASPa z przedstawicielem mniejszości narodowych i religijnych.
Segal zawarł w roku 1975 związek małżeński z Karen Marianne James, z którego urodziły się dwie córki.
Przez 25 lat Segal cierpiał na chorobę Parkinsona. Zmarł w swoim londyńskim domu, na zawał serca[7].
