Erie (jezioro)

Jezioro Erie
Zdjęcie satelitarne Jeziora Erie
Państwo	Kanada Stany Zjednoczone
Powierzchnia	25 700 km²
Wymiary	388 × 92 km
Głębokość • średnia • maksymalna	19 m 64 m
Wysokość lustra	173,3 m n.p.m.
Rzeki zasilające	Detroit
Rzeki wypływające	Niagara
Miejscowości nadbrzeżne	Buffalo, Erie, Cleveland,Toledo
Rodzaj jeziora	tektoniczno-polodowcowe
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych Jezioro Erie
42°12′N 81°12′W
Położenie jeziora Erie
Zdjęcia i grafiki w Commons

Erie (ang. Lake Erie, wym. [ˈɪri]; fr. Lac Érié), jezioro słodkowodne, czwarte co do wielkości w kompleksie pięciu Wielkich Jezior Ameryki Północnej. Środkiem jeziora biegnie granica między Kanadą i USA. Rzeka Niagara wypływa z jeziora na jego wschodnim końcu i łączy je z jeziorem Ontario. Na zachodnim końcu wpływa do jeziora rzeka Detroit, która łączy je z jeziorem Huron. Jezioro jest dostępne dla pełnomorskich statków przez Drogę Wodną Świętego Wawrzyńca.

Amerykański (południowy) brzeg jeziora jest bardzo gęsto zaludniony. Duże miasta nad jeziorem to: Buffalo, Erie, Cleveland i Toledo. Kanadyjski brzeg jest stosunkowo pusty i rolniczy. Jego największe miasteczko to Nanticoke (26 300).

Historia

Pierwszym Europejczykiem który dotarł do jeziora był prawdopodobnie Étienne Brûlé około roku 1615 r. W 1678 r. René-Robert Cavelier de La Salle zbudował pierwszy żaglowiec na jeziorze - Griffon. Pierwszą stałą europejską osadą przy jeziorze, ulokowaną nad rzeką Detroit niedaleko jej ujścia do zachodniego końca jeziora, był francuski Fort Detroit założony w 1701 r., na terenie dzisiejszego miasta Detroit.

Jezioro było jednym z obszarów walk podczas wojny brytyjsko-amerykańskiej (1812-1814). Miała na nim miejsce kluczowa bitwa która była największym zwycięstwem amerykańskiej floty podczas tej wojny.

Do jeziora uchodzi rzeka Ashtabula River.