Ernest Bloch (ur. 24 lipca 1880 w Genewie, zm. 15 lipca 1959 w Portland) – amerykański kompozytor, pedagog i dyrygent pochodzenia szwajcarskiego.
Studia muzyczne rozpoczęte w konserwatorium w Genewie (u E. Jaques-Dalcroze'a) kontynuował w Brukseli (u E. Ysaye'a i F. Rasse'a) oraz we Frankfurcie n. Menem (u I. Knorra) i w Monachium (u L. Thuillego). Od 1909 do 1911 działał jako dyrygent w Lozannie i Neuchâtel, od 1911 do uczył kompozycji w Genewie. W tym czasie miał już w swoim dorobku pierwsze kompozycje symfoniczne, m.in. dwa poematy symfoniczne, operę Macbeth, dwie symfonie. W 1916 wyjechał do USA i osiedlił się w Nowym Jorku. Błyskotliwą karierę kompozytorską Blocha na tym terenie zapoczątkowały prawykonania Kwartetu smyczkowego b-moll oraz tryptyku symfonicznego Trois poemes juifs; od tej pory popularność Blocha w USA stale wzrasta, aby osiągnąć swój szczyt w latach 20. i 30. XX wieku. Równocześnie Bloch rozwijał swoją działalność pedagogiczną: początkowo w nowojorskiej David Mannes School of Music, następnie w Cleveland Institute of Music, którego był założycielem i dyrektorem (1920–1925), wreszcie w konserwatorium w San Francisco, którym też kierował (do 1930). W 1930 wyjechał na 8 lat do Europy, po czym powrócił na stałe do USA. Od 1939 był prof. University of California w Berkeley. Bloch uzyskał w USA kilka nagród kompozytorskich. Istnieją dwa towarzystwa jego imienia: w Londynie (założone w 1937) i w Portland (założone w 1967).