| Ernest Joseph King | |
| Data i miejsce urodzenia | 23 listopada 1878 Lorain |
| Data i miejsce śmierci | 25 czerwca 1956 Waszyngton |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1901–1945 |
| Siły zbrojne | |
| Stanowiska | szef Biura Aeronautyki, d-ca Floty Atlantyku USA, United States Navy, Szef Operacji Morskich |
| Główne wojny i bitwy | wojna amerykańsko-hiszpańska rewolucja meksykańska • bitwa o Veracruz I wojna światowa II wojna światowa |
| Odznaczenia | |
Ernest Joseph King (ur. 23 listopada 1878 w Lorain, zm. 25 czerwca 1956 w Waszyngtonie) – amerykański oficer, Fleet Admiral, szef sztabu Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych i Szef Operacji Morskich (COMINCH-CNO) w czasie II wojny światowej. Był przełożonym wszystkich dowódców US Navy i podlegał bezpośrednio sekretarzowi marynarki wojennej w Pentagonie.
Spis treści |
W roku 1901 ukończył Akademię Marynarki Wojennej, po czym służył na okręcie USS "San Francisco" na Karaibach. Przed wybuchem I wojny światowej służył w jednostkach nawodnych Marynarki, natomiast w latach 1919–1925 sprawował różne funkcje we flocie podwodnej. W 1927 odbył kurs pilotażu, a w latach 1930–1932 dowodził lotniskowcem USS "Lexington". W 1933 został awansowany do stopnia kontradmirała (ang. Rear Admiral) i – jako zwolennik rozwoju lotnictwa marynarki wojennej – mianowany szefem Biura Aeronautyki. W 1938 został wiceadmirałem (ang. Vice Admiral), a w lutym 1941 admirałem (ang. Admiral) jako dowódca Floty Atlantyku. 30 grudnia 1941 mianowany został dowódcą US Navy, a 18 marca 1942 szefem operacji morskich[1].
17 grudnia 1944 został awansowany na nowo utworzony stopień admirała floty (ang. Fleet Admiral). W grudniu 1945 odszedł na emeryturę.
|
|||||||||||||||||||||||