Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ernesto Rafael Guevara de la Serna | |
 Ernesto „Che” Guevara |
|
| Data i miejsce urodzenia | 14 czerwca 1928 Rosario, Argentyna |
| Data i miejsce śmierci | 9 października 1967 La Higuera, Boliwia |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
 Ernesto Guevara w Wikicytatach |
|
Ernesto Guevara de la Serna, znany powszechnie jako Ernesto Che Guevara, posługujący się pseudonimem Fernando Sacamuelas (ur. 14 czerwca 1928 w Rosario, zm. 9 października 1967 w La Higuera) – rewolucjonista i pisarz argentyński, jedna z głównych postaci rewolucji kubańskiej.
Spis treści |
Jego rodzicami byli Celia de la Serna i Ernesto Guevara Lynch[1]. Z powodu astmy nie chodził do szkoły do 9 roku życia. W marcu 1937 roku na polecenie władz oświatowych Alta Gracia został wysłany do drugiej klasy w San Martin[2]. W trzeciej klasie uzyskiwał wysokie oceny z czytania, pisania, nauk moralnych, historii, geografii i geometrii, a niskie z rysunku, sportu, muzyki i tańca. Jego zachowanie przez 2 semestry było dobre, natomiast w trzecim nieodpowiednie. Jego wychowawczynią była Elba Rossi de Oviedo Zaleya[2]. W marcu 1942 roku rozpoczął naukę w szkole średniej bachillerato a latem 1943 roku razem z rodziną przeniósł się do Cordoby[2]. W 1945 roku rozpoczął naukę filozofii[3]. Po ukończeniu osiemnastego roku życia tuż przed końcem roku szkolnego podjął pracę zarobkową w laboratorium Dirección provincial de Vialidad. Pracę porzucił, gdy dowiedział się o wylewie swojej babci Any Isabel, przy której spędził ostatnie 17 dni jej życia[4].
Po śmierci babci złożył podanie o przyjęcie na wydział medycyny w Buenos Aires. Podczas studiów pracował m.in w Clínica Pisani[5]. Podczas pierwszego roku studiów wezwano go przed komisję wojskową i uznano za niezdolnego do służby z powodu "ograniczonej wydolności fizycznej"[6]. Pod koniec trzeciego roku studiów wybrał się na wycieczkę motocyklową na motocyklu Norton 500 w głąb Argentyny[7]. Na skutek wyprawy zaczął pisać dzienniki oraz podróżować. Po kilku dniach pobytu w Cordobie wyruszył na biwak na północ od miasta, skąd pojechał do leprozorium Jose Puente na obrzeżach San Francisco del Chañar, gdzie zajmował się badaniami nad trędowatymi. W trakcie rewolucji na Kubie był jednym z przywódców wojskowych, który stosował taktykę: Nie brać jeńców. W 1965 walczył w Kongu.
Założył pierwszy kubański obóz pracy dla wrogów i dysydentów. Zachwalał "skuteczną nienawiść, która czyni z człowieka efektywną, działającą szybko, selektywnie i bezwzględnie maszynę do zabijania"[8]. W trakcie kryzysu kubańskiego w wywiadzie dla amerykańskich mediów Guevara zadeklarował, że byłby gotów sprowokować światowy konflikt nuklearny dla zniszczenia kapitalizmu.
Niejednokrotnie oddziały dowodzone przez Che wypuszczały pojmanych żołnierzy i oficerów. Tłumacząc to w ten sposób- my, rewolucjoniści, jesteśmy ludźmi moralnie uczciwymi, nie będziemy się znęcać nad bezbronnym przeciwnikiem. Z militarnego punktu widzenia był to gigantyczny błąd który doprowadził do rozbicia oddziałów w Boliwii i śmierci Che Guevary, żołnierze najczęściej informowali przełożonych o położeniu partyzanckich oddziałów[9].
Od 1966 organizował oddziały partyzanckie Armii Wyzwolenia Narodowego w Boliwii, gdzie został wzięty do niewoli i zastrzelony przez pijanego boliwijskiego sierżanta, Mario Terána.
.jpg&filetimestamp=20061209090919)
[[File:Che-GW.jpg|thumb|Graffiti na ogrodzeniu zakładu przemysłowego w Gorzowie Wlkp. Na Kubie uważany jest za bohatera narodowego, jako mityczny wyzwoliciel traktowany jest również w niektórych krajach Ameryki Łacińskiej, gdzie stawiane są mu pomniki.
Wokół osoby Guevary wyrósł rodzaj kultu (zob. kult Che), objawiającego się głównie w umieszczaniu jego wizerunku na ścianach, ubraniach, plakietkach itp. Guevara stał się symbolem radykalnych ruchów lewicowych w Ameryce Łacińskiej i rewolty studenckiej z 1968 r. w USA i Europie Zachodniej. Dla jego zwolenników jest on wzorcem rewolucjonisty, który poświęcił życie w bezkompromisowej walce o wcielenie w życie idei socjalizmu[10].
Jego przeciwnicy podkreślają, że był on odpowiedzialny za liczne morderstwa, oraz wpędzenie kraju w ruinę gospodarczą. Według jednej z wersji, Che przy zatrzymaniu krzyczał: „Nie strzelajcie!” „Jestem Che! Jestem dla was więcej warty żywy niż martwy!”[11], co również ma świadczyć o tym, że wcale nie był gotów oddać życia za swoje przekonania.
Prezydent Wenezueli Hugo Chávez stwierdził że "Che zginął z miłości do człowieka, aby pozostać ludzkim" i porównał go do Jezusa Chrystusa[12].
Diego Maradona w wywiadzie przyznał - "Mam go zawsze przy sobie, na ramieniu, na tatuażu, który jest dziełem sztuki, ale mógłbym lepiej powiedzieć, że go noszę w sercu"[13].
Laureat Pokojowej Nagrody Nobla Nelson Mandela "Życie Che jest inspiracją dla każdej istoty ludzkiej kochającej wolność, zawsze będziemy o nim pamiętać".[potrzebne źródło]
