| Ernests Gulbis | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Jurmała |
| Data i miejsce urodzenia | 30 sierpnia 1988 Ryga |
| Wzrost | 190 cm |
| Masa ciała | 77 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | 2004 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Guillermo Cañas |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 2 |
| Najwyżej w rankingu | 21 (7 lutego 2011) |
| Australian Open | 2R (2009) |
| Roland Garros | QF (2008) |
| Wimbledon | 2R (2008, 2009) |
| US Open | 4R (2007) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 2 |
| Najwyżej w rankingu | 130 (23 listopada 2009) |
| Wimbledon | 1R (2007) |
Ernests Gulbis (ur. 30 sierpnia 1988 w Rydze) – łotewski tenisista, profesjonalista od roku 2004, reprezentant w Pucharze Davisa. Jest obecnie najwyżej notowanym łotewskim tenisistą w rankingu ATP. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 21. miejscu w lutym 2011, natomiast w zestawieniu deblistów pod koniec listopada na 130. pozycji. Ma w swoim dorobku dwa tytuły singlowe oraz dwa deblowe turniejów rangi ATP Tour.
Spis treści |
Zawodową grę rozpoczął w roku 2004. Rod później wygrał swój pierwszy zawodowy turniej rangi Futures w niemieckim Friedberg. Na początku sezonu 2006 zwyciężył we futuresie w Bergheim oraz w Leuggern. W kolejnych miesiącach odniósł zwycięstwo deblowe w challengerze w Oberstaufen partnerując Niemcowi Mische Zverevowi. Również ze Zverevem wygrał w październiku challenger w Akwizgranie, z kolei w singlu miesiąc później zwyciężył w Eckental, pokonując w finale Philippa Petzschnera. Tegoż samego roku osiągnął półfinał turnieju rangi ATP Tour w Sankt Petersburgu. Mecz o finał w imprezie przegrał z Chorwatem Mario Ančiciem.
W lutym roku 2007 wygrał challenger w Besançon; dochodził również do półfinału challengera w Heilbronn i ćwierćfinału w Bergamo dzięki czemu awansował 26 lutego po raz pierwszy do czołowej "setki" rankingu ATP Entry (97. miejsce)[1]. W połowie marca odniósł kolejny challengerowy triumf, tym razem z Sarajewie zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej.
Pod koniec maja zadebiutował w turnieju głównym rozgrywek wielkoszlemowych w Roland Garrosie. W I rundzie pokonał Brytyjczyka Tima Henmana, ale w dalszej fazie odpadł z Albertem Montañésem. Wystąpił również w Wimbledonie, jednak przegrał w meczu I rundy z Marcosem Baghdatisem. Podczas rozgrywek na kortach US Open uzyskał 1/8 finału, eliminując odpowiednio Włocha Potito Starace, Niemca Michaela Berrera oraz będącego na 8. miejscu w światowym rankingu Hiszpana Tommy'ego Robredo[2]; przegrał z Carlosem Moyą.
Na początku października wywalczył bez straty seta challengerowy tytuł w Mons, pokonując w finale Belga Kristofa Vliegena. Na koniec roku doszedł do ćwierćfinału turnieju ATP Tour w Sankt Petersburgu.
Sezon 2007 zakończył na 61. pozycji w klasyfikacji ATP Entry[1].
Na Australian Open Gulbis odpadł w I rundzie po porażce z Maratem Safinem. W marcu awansował do ćwierćfinału turnieju w Las Vegas. Pojedynek o półfinał przegrał z Amerykaninem Robbym Gineprim. W połowie kwietnia wystartował w turnieju w Houston w singlu oraz deblu. W grze pojedynczej odpadł w I rundzie z późniejszym zwycięzcą rozgrywek Marcelem Granollersem, natomiast w grze podwójnej wygrał wspólnie z Rainerem Schüttlerem swój pierwszy tytuł rangi ATP Tour. Mecz finałowy zakończył się zwycięstwem pary Gulbis-Schüttler nad rozstawionym z nr 3. deblem Pablo Cuevas-Marcel Granollers-Pujol 7:5, 7:6(3)[3].
Okres gry na kortach ziemnych Łotysz rozpoczął od III rundy rozgrywek w Barcelonie. Wyeliminował tam Janko Tipsarevicia i Carlosa Moyę; przegrał z Juanem Ignacio Chelą. Swój pierwszy wielkoszlemowy ćwierćfinał Łotysz osiągnął w paryskim Roland Garrosie, pokonując Simona Greula, rozstawionego z nr 8. Jamesa Blake'a, Nicolása Lapenttiego oraz Michaëla Llodrę; przegrał z nr 3. w rankingu Novakiem Đokoviciem[4].
Trzy tygodnie później doszedł do III rundy w Queen's Clubie (porażka z Andym Murrayem), a na Wimbledonie awansował do II rundy, eliminując po pięciosetowym meczu Johna Isnera. Pojedynek o III fazę turnieju przegrał z wiceliderem rankingu Rafaelem Nadalem.
Podczas cyklu turniejów US Open Series Gulbis doszedł do ćwierćfinału rozgrywek w Cincinnati, wygrywając m.in. z Blakiem; przegrał po raz kolejny w sezonie z Đokoviciem. Na kortach Flushing Meadows osiągnął II rundę, przechodząc najpierw Thomasa Johanssonaa, a przegrywając z Andym Roddickiem.
Tegoż roku Gulbis wystartował również w igrzyskach olimpijskich w Pekinie, jednak odpadł w I rundzie z Rosjaninem Nikołajem Dawydienką.
Czwarty zawodowy sezon ukończył na 53. miejscu[1].
Kolejny sezon łotewski tenisista zainaugurował od turnieju w Brisbane, gdzie w I rundzie pokonał Novaka Đokovicia. W dalszym etapie przegrał z Francuzem Paulem-Henrim Mathieu. Wielkoszlemowy Australian Open zaczął od zwycięstwa nad Albertem Montañésem, jednak w kolejnej fazie nie sprostał Igorowi Andriejewowi. W lutym doszedł razem z Igorem Kunicynem do półfinału debla w Memphis. Pojedynek o finał przegrali z parą Mardy Fish-Mark Knowles.
Na turniejach French Open i Wimbledonu Gulbis odpadał w II rundach.
Latem, wygrał w grze podwójnej turniej w Indianapolis. W finale wspólnie z Dmitrijem Tursunowem pokonał parę nr 1. rozgrywek, Ashley Fisher-Jordan Kerr 6:4, 3:6, 11-9[5]. Z US Open odpadł w I fazie po porażce z Andym Murrayem. W październiku Gulbis awansował po raz pierwszy w sezonie do ćwierćfinału singla, podczas zawodów rangi 500 Series w Tokio. Przechodząc najpierw eliminacje w fazie zasadniczej pokonał Czecha Radka Štěpánka, potem Juana Mónaco; przegrał z późniejszym triumfatorem imprezy, Jo-Wilfriedem Tsongą. Pod koniec tego samego miesiąca uzyskał ćwierćfinał w Sankt Petersburgu, gdzie nie sprostał Horacio Zeballosowi.
Rok 2009 zakończył na 90. miejscu w klasyfikacji generalnej[1].
Szósty zawodowy sezon Gulbis rozpoczął od turnieju w Ad-Dausze dochodząc do ćwierćfinału. Wyeliminował Alberta Montañésa oraz Andreasa Seppiego, a przegrał z Rogerem Federerem. W Australian Open nie sprostał w I rundzie Juanowi Mónaco. W lutym doszedł do półfinału w Memphis, wygrywając m.in. z Radkiem Štěpánkiem oraz Tomášem Berdychem. Mecz o finał przegrał z Samem Querreyem. Swoje pierwsze singlowe zwycięstwo w rozgrywkach ATP Tour Gulbis odniósł w Delray Beach. W drodze po tytuł wyeliminował odpowiednio Ryana Harrisona, Teimuraza Gabaszwili, Leonardo Mayera, Jarkko Nieminena, a w finale pokonał 6:2, 6:3 Ivo Karlovicia[6].
Sezon gry na kortach ziemnych rozpoczął od II rundy w Monte Carlo. Pod koniec kwietnia doszedł do ćwierćfinału turnieju w Barcelonie. Mecz o półfinał przegrał z Hiszpanem Fernando Verdasco. Na początku maja Łotysz osiągnął półfinał turnieju Masters Series w Rzymie, pokonując m.in. Rogera Federera 2:6, 6:1, 7:5 w pojedynku II rundy. Mecz o finał przegrał z Rafaelem Nadalem 4:6, 6:3, 4:6. Drugi wielkoszlemowy turniej w sezonie, Roland Garros zakończył w I rundzie po przegranym pojedynku z Francuzem Julienem Benneteau – przez krecz w 3 secie (poprzednie przegrał 4:6, 2:6).
Z Wimbledonu Łotysz wycofał się ze względów zdrowotnych. Do gry powrócił pod koniec lipca na turniej w Los Angeles. Gulbis doszedł tam do II rundy eliminując wcześniej Alejandro Fallę; przegrał z Lukášem Lacko. Na przełomie sierpnia i września wystartował w US Open, jednak odpadł z rywalizacji już na I etapie z Jérémym Chardym w trzech setach.
We wrześniu Łotysz osiągnął ćwierćfinał turnieju w Bangkoku. W I rundzie miał wolny los, a w kolejnej w trzech setach pokonał Rainera Schüttlera. Spotkanie o półfinał zawodów przegrał z Guillermo Garcíą Lópezem.
Sezon Gulbis zakończył na 24. miejscu w klasyfikacji ATP[1].
Na początku sezonu Gulbis wystartował w Ad-Dausze, gdzie doszedł do ćwierćfinału, w którym przegrał z Rafaelem Nadalem. Tuż przed Australian Open zagrał ponadto w Sydney. Tam Łotysz osiągnął półfinał, w którym nie sprostał Francuzowi Gillesowi Simonowi. Podczas pierwszego w sezonie wielkoszlemowego turnieju, Australian Open, Gulbis odpadł w I rundzie po porażce w trzech setach z Benjaminem Beckerem.
W połowie maja Gulbis doszedł do ćwierćfinału turnieju w Nicei. Spotkanie o półfinał przegrał z Tomášem Berdychem. Podczas Roland Garrosa Łotysz odpadł w I rundzie z Blažem Kavčiciem. Również w I rundzie zakończył swój udział na Wimbledonie, gdzie uległ Dmitrijowi Tursunowowi.
Pod koniec lipca, podczas zawodów w Los Angeles Gulbis osiągnął finał po wcześniejszym wyeliminowaniu m.in. Juana Martína del Potro. Spotkanie finałowe wygrał z Mardym Fishem 5:7, 6:4, 6:4[7]. Na US Open Łotysz doszedł do II rundy, przechodząc po raz pierwszy od US Open z 2009 roku I rundę zawodów wielkoszlemowych. Gulbis pokonał Michaiła Jużnego, a przegrał z Gillesem Müllerem.
Na koniec roku Gulbis był na 61. pozycji w zestawieniu ATP[1].
Podczas Australian Open Łotysz odpadł w I rundzie z Michaëlem Llodrą. Na początku marca pierwszy w sezonie ćwierćfinał Gulbis osiągnął w Delray Beach. Pojedynek o awans do dalszej rundy przegrał z Marinko Matoševiciem.
W reprezentacji Łotwy podczas meczów o Puchar Davisa gra od sezonu 2005. Gulbis miał znaczny wkład w awans zespołu do I grupy Euro-Afrykańskiej rozgrywek. Do końca roku 2011 broniąc barw narodowych rozegrał 25 meczów (w singlu i deblu) – 17 wygrał i 8 przegrał.
Gulbis jest tenisistą praworęcznym, wykonującym oburęczny backhand. Preferuję grę na nawierzchni twardej. Dysponuje mocnym serwisem oraz forehandem, który jest porównywany do zbić Jamesa Blake'a. Gra agresywnie i zaczepnie; często zagrywa dropszoty oraz slajsy, aby zmusić przeciwnika do gry przy siatce, dzięki czemu może zagrać skuteczne minięcie lub lob.
Posługuje rakietką Head PT57E MicroGel Prestige MidPlusConsiders. Sponsorowany jest przez Adidas.
Gulbis pochodzi z rodziny o tradycjach sportowych. Jego dziadek, Alvils, grał w koszykówkę w ASK Rīga. Gulbis jest drugim z pięciorga dzieci Ainārsa i Milēny. Ojciec jest obecnie biznesmenem, a w przeszłości uprawiał koszykówkę; matka jest aktorką[8]. Biegle włada językiem łotewskim, rosyjskim i angielskim[8].
W przeszłości współpracował z Niki Pilicia i trenował w Pilic's Tennis Academy w Monachium (w wieku 12-18)[8]. Od września 2009 do sierpnia 2011 roku Gulbis trenowany był przez Argentyńczyka Hernana Gumy'ego. Jego stanowisko zajął Argentyńczyk Guillermo Cañas[8].
W przeciągu całej tenisowej kariery zarobił 2 386 867 dolarów amerykańskich[8][9].
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska Olimpijskie |
| ATP Tour 500 |
| ATP Tour 250 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2010 | Twarda | 6:2, 6:3 | ||
| 2. | 2011 | Twarda | 5:7, 6:4, 6:4 |
| Turniej | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | Wygrane turnieje | Bilans w turnieju |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| – | – | – | – | 1R | 2R | 1R | 1R | 1R | 0 / 5 | 1-5 | |
| – | – | – | 2R | QF | 2R | 1R | 1R | 0 / 5 | 6–5 | ||
| – | – | – | 1R | 2R | 2R | – | 1R | 0 / 4 | 2-4 | ||
| – | – | – | 4R | 2R | 1R | 1R | 2R | 0 / 5 | 5-5 | ||
| Wygrane turnieje | – | – | – | 0 / 3 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 3 | 0 / 3 | 0 / 1 | 0 / 178 | N/A |
| Bilans spotkań | – | – | – | 4–3 | 6–4 | 3–4 | 0-3 | 1-3 | 0-1 | N/A | 14-18 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2008 | Ceglana | 7:5, 7:6(3) | |||
| 2. | 2009 | Twarda | 6:4, 3:6, 11-9 |