Ernst Vettori

Ernst Vettori
Data i miejsce urodzenia	25 czerwca 1964 Hall in Tirol, Austria
Klub	HSV Absam
Debiut w PŚ	4 stycznia 1981, Innsbruck (31. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	26 lutego 1981, Chamonix (3. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	26 lutego 1981, Chamonix (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ	13 lutego 1985, Sankt Moritz
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie Złoto 1992 Albertville Skocznia K-90 indywidualnie Srebro 1992 Albertville Skocznia K-120 drużynowo Mistrzostwa świata Złoto 1991 Val di Fiemme Skocznia K-115 drużynowo Srebro 1985 Seefeld Skocznia K-109 drużynowo Brąz 1987 Oberstdorf Skocznia K-115 indywidualnie Brąz 1987 Oberstdorf Skocznia K-115 drużynowo Brąz 1993 Falun Skocznia K-115 drużynowo Mistrzostwa świata juniorów Złoto 1982 Murau Indywidualnie Srebro 1981 Schonach im Schwarzwald Drużynowo Puchar Świata w skokach 2. miejsce 1985/1986 2. miejsce 1986/1987 2. miejsce 1989/1990 3. miejsce 1984/1985 Puchar Świata w lotach narciarskich 3. miejsce 1985/1986 Turniej Czterech Skoczni 1. miejsce 1985/1986 1. miejsce 1986/1987
Inne nagrody
Medal Holmenkollen 1991

Ernst Vettori (ur. 25 czerwca 1964) – austriacki skoczek narciarski, dwukrotny medalista olimpijski, pięciokrotny medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów, dwukrotny zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni, a także zdobywca medalu Holmenkollen.

Kariera

Ernst Vettori urodził się 25 czerwca 1964 roku w Hall in Tirol niedaleko Innsbrucka. Wychowywał się jednak w Absam, gdzie znajdował się jego rodzinny dom. Ojciec Vettoriego uprawiał kombinację norweską, a po zakończeniu kariery został trenerem w tej dyscyplinie. W wieku 14 lat Ernst Vettori zdecydował poświęcić się skokom. Po ukończeniu szkoły podstawowej zgłosił się do 5-letniego gimnazjum w Stams, 50 km od Innsbrucka. Jeszcze przed ukończeniem szkoły Vettori został członkiem reprezentacji Austrii. W 1981 roku zajął 2 miejsce na MŚ juniorów w Schonach im Schwarzwald, a rok później zdobył złoty medal na MŚJ w Murau.

W Pucharze Świata w skokach zadebiutował 4 stycznia 1981 roku podczas konkursu na skoczni Bergisel w Innsbrucku, gdzie zajął 31. miejsce. Nieco ponad miesiąc później, 26 lutego 1981 roku w Chamonix po raz pierwszy stanął na podium zawodów PŚ zajmując trzecie miejsce. Trzecie miejsce zajął także dwa dni później, w innej francuskiej miejscowości Saint-Nizier. Wyniki te dały mu 26. miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1980/1981. Jego pierwszą duża imprezą seniorską były mistrzostwa świata w Oslo, gdzie zajął. 24 miejsce w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej. Od końca sezonu 1980/1981 do sezonu 1983/1984 włącznie tylko trzykrotnie stawał na podium, za każdym razem na jego trzecim stopniu: raz w 1982, 1983 i 1984 roku. W sezonie 1982/1983 Pucharu Świata w lotach był trzynasty, a rok później zajął 11. miejsce. W 1984 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie zajmując indywidualnie 36. miejsce na normalnym obiekcie.

Przełom nastąpił w sezonie 1984/1985, kiedy to ośmiokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym swoje pierwsze zwycięstwo w karierze, 30 grudnia 1984 roku okazał się najlepszy podczas konkursu w zachodnioniemieckim Oberstdorfie. Był następnie dziesiąty w Garmisch-Partenkirchen, trzynasty w Innsbrucku oraz ósmy w Bischofshofen, co pozwoliło mu zająć czwarte miejsce w klasyfikacji końcowej 33. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Wygrał także zawody w szwajcarskim Engelbergu 17 lutego 1985 roku. Ponadto na mistrzostwach świata w Seefeld wspólnie z Andreasen Felderem, Arminem Koglerem i Güntherem Strannerem wywalczył srebrny medal w konkursie drużynowym. W indywidualnych startach na obu skoczniach zajął wysokie piąte miejsce. W tym sezonie odbywały się także mistrzostwa świata w lotach w Planicy, gdzie Vettori zajął 20. miejsce. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej sezonu 1984/1985 zajął trzecie miejsce.

Sezon 1985/1986 rozpoczął od trzynastego miejsca w kanadyjskim Thunder Bay, jednak później było tylko lepiej. We wszystkich pozostałych konkursach sezonu Austriak plasował się w czołowej dziesiątce zawodów, trzynastokrotnie stawał na podium, odnosząc przy tym pięć zwycięstw. Czwarte miejsce w Oberstdorfie, drugie w Ga-Pa, dziewiąte w Innsbrucku oraz zwycięstwo w Bischofshofen dały mu zwycięstwo w 34. Turnieju Czterech Skoczni. Co więcej zajął trzecie miejsce w nieoficjalnej klasyfikacji generalnej sezonu 1985/1986 w lotach, a w PŚ w skokach uległ tylko Finowi Mattiemu Nykänenowi. Dobrą passę Vettori kontynuował w sezonie 1986/1987 ponownie zajmując drugi miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ (tym razem lepszy był Norweg Vegard Opaas). Zwyciężył w 35. edycji Turnieju Czterech Skoczni, przy czym nie wygrał żadnego z konkursów: był siódmy w Oberstdorfie i Ga-Pa, trzeci w Innsbrucku oraz drugi w Bischofshofen. Na mistrzostwach świata w Oberstdorfie zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na dużej skoczni, ustępując jedynie Andreasowi Felderowi i Vegardowi Opaasowi, a na normalnym obiekcie był dziesiąty. Na tych samych mistrzostwach Austriacy w składzie: Ernst Vettori, Richard Schallert, Franz Neuländtner i Andreas Felder wywalczyli brązowy medal w konkursie drużynowym.

Podczas igrzysk olimpijskich w Calgary indywidualnie plasował się w trzeciej dziesiątce, a w konkursie drużynowym Austriacy z Vettorim w składzie zajęli piąte miejsce. Rok później, na mistrzostwach świata w Lahti zajął 41. miejsce miejsce na normalnej skoczni, a na dużej był czternasty. W konkursie drużynowym Austriakom, podobnie jak na igrzyskach w Calgary nie udało się stanąć na podium, zajęli ostatecznie szóste miejsce. W ciągu tych dwóch lat łącznie pięć razy stawał na podium, tylko raz zwyciężając. Znacznie lepiej spisywał się w sezonie 1989/1990, kiedy sześciokrotnie stawał na podium, po dwa razy na każdym jego stopniu co dało mu ponownie drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, lepszy był tylko Ari-Pekka Nikkola z Finlandii. Zajął także 17. miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 1990 roku.

Mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 1991 roku przyniosły mu złoty medal wywalczony wspólnie z Heinzem Kuttinem, Stefanem Horngacherem i Andreasem Felderem w konkursie drużynowym. Indywidualnie na tych samych mistrzostwach zajął ósme miejsce na dużej oraz dziesiąte na normalnej skoczni. Swój największy indywidualny sukces osiągnął jednak na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zwyciężył w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni. Po pierwszej serii zajmował trzecie miejsce, za swoim rodakiem Martinem Höllwarthem oraz Finem Tonim Nieminenem, jednak w drugiej serii Vettori oddał najdłuższy skok (87,5 m) co pozwoliło mu sięgnąć po złoty medal. Ponadto był piętnasty na dużym obiekcie, a w konkursie drużynowym razem z Heinzem Kuttinem, Martinem Höllwarthem i Andreasem Felderem zdobył srebrny medal. Swoje ostatnie zwycięstwo Vettori odniósł 4 marca 1992 roku w szwedzkim Örnsköldsvik, a tydzień później w norweskim Trondheim, gdzie zajął trzecie miejsce po raz ostatni w karierze stanął na podium indywidualnych zawodów PŚ. Ostatni sukces osiągnął podczas mistrzostw świata w Falun w 1993 roku, gdzie razem z Kuttinem, Horngacherem i Andreasem Goldbergerem zdobył brązowy medal. Indywidualnie wystartował tylko w konkursie na normalnej skoczni, w którym uplasował się na jedenastym miejscu. W styczniu 1994 roku podjął decyzję o zakończeniu kariery.

Łącznie w konkursach Pucharu Świata 54 razy stawał na podium, w tym 15 razy zwyciężał, 18 razy był drugi oraz 21 razy trzeci. W 1991 roku otrzymał medal Holmenkollen wspólnie z dwoma Norwegami: biegaczem narciarskim Vegardem Ulvangiem i dwuboistą Trondem Einarem Eldenem oraz niemieckim skoczkiem narciarskim Jensem Weißflogiem.

Jego żoną jest była austriacka narciarka alpejska Sieglinde Winkler.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
36.	12 lutego	1984	Sarajewo	Skocznia normalna indywidualnie	173.2 pkt	-42.0 pkt	Jens Weißflog
24.	14 lutego	1988	Calgary	Skocznia normalna indywidualnie	181.1 pkt	-48.0 pkt	Matti Nykänen
28.	23 lutego	1988	Calgary	Skocznia duża indywidualnie	176.6 pkt	-47.4 pkt	Matti Nykänen
5.	24 lutego	1988	Calgary	Skocznia duża drużynowo	577.6 pkt	-56.8 pkt	Finlandia
1.	9 lutego	1992	Albertville	Skocznia normalna indywidualnie	222.8 pkt	-	-
2.	14 lutego	1992	Albertville	Skocznia duża drużynowo	642.9 pkt	-1.5 pkt	Finlandia
15.	16 lutego	1992	Albertville	Skocznia duża indywidualnie	190.9 pkt	-48.6 pkt	Toni Nieminen

Mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
24.	21 lutego	1982	Oslo	Skocznia normalna indywidualnie	224.3 pkt	-25.0 pkt	Armin Kogler
4.	26 lutego	1984	Engelberg	Skocznia duża drużynowo	561.0 pkt	-57.3 pkt	Finlandia
5.	20 stycznia	1985	Seefeld	Skocznia duża indywidualnie	219.0 pkt	-5.2 pkt	Per Bergerud
2.	22 stycznia	1985	Seefeld	Skocznia duża drużynowo	579.2 pkt	-3.8 pkt	Finlandia
5.	26 stycznia	1985	Seefeld	Skocznia normalna indywidualnie	212.5 pkt	-12.8 pkt	Jens Weißflog
3.	15 lutego	1987	Oberstdorf	Skocznia duża indywidualnie	207.0 pkt	-9.0 pkt	Andreas Felder
3.	17 lutego	1987	Oberstdorf	Skocznia duża drużynowo	587.5 pkt	-46.6 pkt	Finlandia
10.	20 lutego	1987	Oberstdorf	Skocznia normalna indywidualnie	210.2 pkt	-14.2 pkt	Jiří Parma
14.	20 lutego	1989	Lahti	Skocznia duża indywidualnie	180.5 pkt	-38.0 pkt	Jari Puikkonen
6.	22 lutego	1989	Lahti	Skocznia duża drużynowo	606.5 pkt	-68.5 pkt	Finlandia
41.	26 lutego	1989	Lahti	Skocznia normalna indywidualnie	86.5 pkt	-28.0 pkt	Jens Weißflog
8.	10 lutego	1991	Val di Fiemme	Skocznia duża indywidualnie	199.3 pkt	-18.2 pkt	Franci Petek
1.	14 lutego	1991	Val di Fiemme	Skocznia duża drużynowo	567.6 pkt	-	-
10.	16 lutego	1991	Val di Fiemme	Skocznia normalna indywidualnie	210.0 pkt	-12.9 pkt	Heinz Kuttin
3.	23 lutego	1993	Falun	Skocznia duża drużynowo	745.4 pkt	-76.1 pkt	Norwegia
11.	27 lutego	1993	Falun	Skocznia normalna indywidualnie	207.8 pkt	-30.0 pkt	Masahiko Harada

Mistrzostwa świata w lotach

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
20.	17 marca	1985	Planica	Loty indywidualnie	450.5 pkt	-120.0 pkt	Matti Nykänen
17.	25 lutego	1990	Vikersund	Loty indywidualnie	314.9 pkt	-42.8 pkt	Dieter Thoma

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
2.	11 lutego	1981	Schonach im Schwarzwald	Skocznia normalna indywidualnie	?	?	Matti Nykänen
1.	3 marca	1982	Murau	Skocznia normalna indywidualnie	?	-	-

Puchar Świata w skokach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1980/1981: 26.
• sezon 1981/1982: 24.
• sezon 1982/1983: 13.
• sezon 1983/1984: 19.
• sezon 1984/1985: 3.
• sezon 1985/1986: 2.
• sezon 1986/1987: 2.
• sezon 1987/1988: 5.
• sezon 1988/1989: 8.
• sezon 1989/1990: 2.
• sezon 1990/1991: 9.
• sezon 1991/1992: 4.
• sezon 1992/1993: 23.
• sezon 1993/1994: 39.

Miejsca na podium chronologicznie

Nr	Data	Miejscowość	Skocznia	Nota	Pozycja	Strata	Zwycięzca
1.	26 lutego 1981	Chamonix	Le Mont	?	3.	?	Roger Ruud
2.	28 lutego 1981	Saint-Nizier	Dauphine	226.5 pkt	3.	-21.1 pkt	Roger Ruud
3.	23 stycznia 1982	Thunder Bay	Normal Thunder	124.1 pkt	3.	-11.6 pkt	Horst Bulau
4.	28 stycznia 1983	Gstaad	Mattenschanze	246.0 pkt	3.	-4.3 pkt	Horst Bulau
5.	9 marca 1984	Lillehammer	Lysgårdsbakken	?	3.	?	Pavel Ploc
6.	8 grudnia 1984	Thunder Bay	Normal Thunder	224.2 pkt	3.	-20.4 pkt	Andreas Felder
7.	9 grudnia 1984	Thunder Bay	Big Thunder	?	3.	?	Pavel Ploc
8.	15 grudnia 1984	Lake Placid	MacKenzie Intervale K-120	225.5 pkt	3.	-7.7 pkt	Andreas Felder
9.	30 grudnia 1984	Oberstdorf	Schattenbergschanze	235.4 pkt	1.	-	-
10.	13 lutego 1985	Sankt Moritz	Olympiaschanze	225.0 pkt	1.	-	-
11.	17 lutego 1985	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	229.0 pkt	2.	-2.5 pkt	Jens Weißflog
12.	8 marca 1985	Falun	Lugnet	221.2 pkt	3.	-6.2 pkt	Andreas Felder
13.	24 marca 1985	Štrbské Pleso	MS 1970 A	225.3 pkt	2.	-0.6 pkt	Matti Nykänen
14.	8 grudnia 1985	Thunder Bay	Big Thunder	226.1 pkt	3.	-1.0 pkt	Primož Ulaga
15.	15 grudnia 1985	Lake Placid	MacKenzie Intervale K-90	223.8 pkt	2.	-0.3 pkt	Franz Neuländtner
16.	1 stycznia 1986	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	211.5 pkt	2.	-1.3 pkt	Pavel Ploc
17.	6 stycznia 1986	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	224.2 pkt	1.	-	-
18.	11 stycznia 1986	Harrachov	Čerťák	211.2 pkt	2.	-13.0 pkt	Matti Nykänen
19.	12 stycznia 1986	Liberec	Ještěd	103.5 pkt	2.	-6.6 pkt	Piotr Fijas
20.	19 stycznia 1986	Oberwiesenthal	Fichtelbergschanzen	213.8 pkt	1.	-	-
21.	26 stycznia 1986	Sapporo	Ōkurayama	197.9 pkt	2.	-35.4 pkt	Matti Nykänen
22.	16 lutego 1986	Vikersund	Vikersundbakken	359.0 pkt	2.	-2.5 pkt	Andreas Felder
23.	21 lutego 1986	Gstaad	Mattenschanze	222.8 pkt	1.	-	-
24.	1 marca 1986	Lahti	Salpausselkä	212.6 pkt	3.	-13.1 pkt	Matti Nykänen
25.	16 marca 1986	Oslo	Holmenkollbakken	227.5 pkt	1.	-	-
26.	24 marca 1986	Planica	Bloudkova Velikanka	242.3 pkt	1.	-	-
27.	13 grudnia 1986	Lake Placid	MacKenzie Intervale K-120	221.4 pkt	2.	-2.1 pkt	Vegard Opaas
28.	14 grudnia 1986	Lake Placid	MacKenzie Intervale K-90	241.2 pkt	1.	-	-
29.	4 stycznia 1987	Innsbruck	Bergisel	222.6 pkt	3.	-3.8 pkt	Primož Ulaga
30.	6 stycznia 1987	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	105.1 pkt	2.	-4.6 pkt	Tuomo Ylipulli
31.	11 stycznia 1987	Štrbské Pleso	MS 1970 A	194.1 pkt	3.	-18.0 pkt	Ulf Findeisen
32.	14 stycznia 1987	Oberwiesenthal	Fichtelbergschanzen	224.6 pkt	1.	-	-
33.	1 marca 1987	Lahti	Salpausselkä	214.2 pkt	3.	-7.5 pkt	Matti Nykänen
34.	20 marca 1987	Oslo	Holmenkollbakken	223.4 pkt	3.	-7.1 pkt	Vegard Opaas
35.	5 grudnia 1987	Thunder Bay	Normal Thunder	220.9 pkt	3.	-29.3 pkt	Matti Nykänen
36.	17 stycznia 1988	Gallio	Trampolino di Pakstall	218.2 pkt	1.	-	-
37.	26 marca 1988	Planica	Srednija Velikanka	215.1 pkt	3.	-10.6 pkt	Primož Ulaga
38.	17 stycznia 1988	Lake Placid	MacKenzie Intervale K-120	223.5 pkt	2.	-5.0 pkt	Jan Boklöv
39.	11 grudnia 1988	Lake Placid	MacKenzie Intervale K-90	221.2 pkt	2.	-0.3 pkt	Vegard Opaas
40.	9 grudnia 1989	Lake Placid	MacKenzie Intervale K-120	234.0 pkt	1.	-	-
41.	10 grudnia 1989	Lake Placid	MacKenzie Intervale K-90	229.1 pkt	2.	-7.5 pkt	Ari-Pekka Nikkola
42.	16 grudnia 1989	Sapporo	Miyanomori	228.3 pkt	1.	-	-
43.	4 stycznia 1990	Innsbruck	Bergisel	222.0 pkt	3.	-5.0 pkt	Ari-Pekka Nikkola
44.	7 lutego 1990	Sankt Moritz	Olympiaschanze	217.9 pkt	3.	-0.7 pkt	František Jež
45.	18 lutego 1990	Predazzo	Trampolino Dal Ben K-120	200.5 pkt	2.	-11.0 pkt	František Jež
46.	2 grudnia 1990	Lake Placid	MacKenzie Intervale K-120	177.2 pkt	3.	-24.0 pkt	André Kiesewetter
47.	16 stycznia 1991	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	218.7 pkt	2.	-7.1 pkt	Andreas Felder
48.	10 marca 1991	Falun	Lugnet	217.3 pkt	3.	-7.1 pkt	Mikael Martinsson
49.	17 marca 1991	Oslo	Holmenkollbakken	233.6 pkt	1.	-	-
50.	2 grudnia 1991	Thunder Bay	Big Thunder	239.0 pkt	1.	-	-
51.	29 lutego 1992	Lahti	Salpausselkä	232.2 pkt	2.	-2.7 pkt	Toni Nieminen
52.	4 marca 1992	Örnsköldsvik	Paradiskullen	219.6 pkt	1.	-	-
53.	8 marca 1992	Trondheim	Granåsen	208.0 pkt	2.	-3.2 pkt	Heinz Kuttin
54.	11 marca 1992	Trondheim	Granåsen	187.8 pkt	2.	-43.5 pkt	Toni Nieminen

Puchar Świata w lotach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1982/1983: 13.
• sezon 1983/1984: 11.
• sezon 1985/1986: 3.

Linki zewnętrzne

• Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
• Profil na sports-reference.com (ang.)