Eryk I Zawsze Dobry

Eryk I Zawsze Dobry, duń. Erik Ejegod, (zm. 10 lipca 1103 w Pafos) – król Danii 1095-1103, pochodzący z dynastii Estridsenów.

Był synem króla Danii Swena II Estridsena.

Eryk objął rządy w 1095 roku po śmierci swojego brata Olafa I.

Z małżeństwa z Bodil miał syna Kanuta Lawarda. Oprócz niego miał nieślubnych synów Haralda Włócznię (Harald Kesja) i Eryka II (Erik Emune). Zmarł na Cyprze w 1103 roku w drodze do Ziemi Świętej.

Bibliografia

• Czapliński W., Górski K., Historia Danii, Wrocław - Warszawa - Kraków - Gdańsk 1965, s. 52.
• Dworzaczek W., Genealogia, Warszawa 1959, tabl. 38.

Poprzednik Olaf I Głód

król Danii 1095-1103

Następca Niels