Espoo

	Espoo; Esbo
	Herb Espoo
	; Budynek Nokii w Espoo
Państwo	Finlandia
Prowincja	Finlandia Południowa
Powierzchnia	528 km²
Wysokość	27 m n.p.m.
Ludność (2010); • liczba ludności; • gęstość; • aglomeracja	; 244 930; 734 os./km²; 1 341 900
	Położenie na mapie Finlandii ; Espoo; Esbo
	60°12′36″N 24°39′36″E / 60.21, 24.66Na mapach: 60°12′36″N 24°39′36″E / 60.21, 24.66
	Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
	Strona internetowa miasta

Helsiński Uniwersytet Technologii w dzielnicy Espoo Otaniemi

Espoo (szw. Esbo, ros. Э́споо) - miasto w południowej Finlandii, na wschodzie graniczące bezpośrednio z miastem stołecznym Helsinki; drugi pod względem wielkości ośrodek miejski w Finlandii; wraz z miastami Helsinki, Vantaa i Kauniainen tworzy zespół miejski Helsinek.

Espoo obejmuje obszar 528 km², z czego 312 km² stanowi teren lądowy. Populacja Espoo liczy 244,9 tys. mieszkańców (wg danych z 2010)^[1].

Od 1972 roku, czyli od momentu utworzenia miasta, jego celem był rozwój przy jednoczesnym zachowaniu w nienaruszonej formie środowiska naturalnego, przez co miasto rozwijało się wokół kilku ośrodków. Skutkiem tego jest obecny podział Espoo na okręgi: Espoon Keskus (Centrum Espoo), Espoonlahti, Kalajärvi, Kauklahti, Leppävaara, Matinkylä-Olari oraz Tapiola.

W dzielnicy Otaniemi mieści się Helsiński Uniwersytet Technologii (Teknillinen korkeakoulu) wraz z doskonale prosperującymi ośrodkami i organizacjami naukowymi, takimi jak VTT - Fińskie Centrum Badań Technologicznych. W dzielnicy Keilaranta działa firma telekomunikacyjna Nokia oraz inne korporacje oparte na nowoczesnych technologiach, m.in. KONE (producent wind i schodów ruchomych), Fortum (branża energetyczna) i spółka telekomunikacyjna Elisa. W mieście działa również polski konsulat honorowy kierowany przez byłego wiceprezesa Nokii, Stefana Widomskiego.

W mieście znajduje się stacja kolejowa Espoo.

[edytuj] Historia

Nazwa miasta pochodzi prawdopodobnie od rzeki Espoo (Espå), której nazwa wywodzi się od szwedzkiego słowa äspe, oznaczającego skupisko topoli, osik. Po raz pierwszy nazwa ta wymieniana jest w 1431 roku.

Pierwsi mieszkańcy przybyli w rejon Espoo około 7000 p.n.e. Początki stałego osadnictwa na tym terenie datuje się na XII-XIII wiek. Historia traktu królewskiego, jaki przebiegał przez Espoo w drodze z Turku do Wyborga sięga XIII wieku. Najstarszy zachowany budynek, kościół w Espoo, pochodzi z ostatniej dekady XV wieku. W późniejszych czasach administracyjne centrum Espoo rozwijało się wokół kościoła i dworca kolejowego.

W roku 1920 Espoo było ośrodkiem wiejskim, liczącym około 9 tys. mieszkańców, z których 70% było szwedzkojęzycznych. Podstawowym źródłem dochodów trzech czwartych ówczesnej populacji Espoo było rolnictwo.

Nagły rozwój nastąpił w latach 40. i 50., Espoo szybko stało się w pełni uprzemysłowione i w 1972 roku otrzymało prawa miejskie. Bliskie położenie względem Helsinek uczyniło Espoo popularnym miejscem zamieszkania ludzi pracujących w stolicy.

W ciągu zaledwie 50 lat, od 1950 do 2000 roku, populacja miasta wzrosła z 22 tysięcy do 210 tysięcy. Od 1945 roku większość mieszkańców miasta jest fińskojęzyczna, w 2006 roku szwedzki był pierwszym językiem zaledwie 9% populacji.

[edytuj] Demografia

** dane szacunkowe na rok 2030 [1]

Według danych z 2005 roku, 95,7% mieszkańców Espoo jest narodowości fińskiej. 78,1% populacji deklaruje wyznanie luterańskie, 1,2% prawosławne, 1,4% należy do innych grup wyznaniowych, a 19,2% nie utożsamia się z żadną religią.

Liczba mieszkańców w poszczególnych rejonach Espoo w roku 2005:

Rejon	Populacja
Leppävaara	56,570
Espoonlahti	47,382
Tapiola	41,565
Matinkylä	32,635
Vanha-Espoo	31,694
Pohjois-Espoo	9,133
Kauklahti	5,506

[edytuj] Sport

Espoo Blues - klub hokejowy
Honka Espoo - klub piłkarski

[edytuj] Obiekty turystyczne

Najczęściej odwiedzane przez turystów miejsca w Espoo to:

Tapiola (szw. Hagalund) - nowoczesne miasto-ogród i centrum handlowe, w momencie oddania do użytku uznane za arcydzieło fińskiej urbanistyki lat 60-ych.
Espoon tuomiokirkko (Katedra w Espoo) z XV w., najstarszy budynek w Espoo, blisko stacji kolejowej Espoon keskus.
WeeGee-talo, dawna drukarnia w Tapioli, w której mieszczą się Muzeum Sztuki Wspólczesnej miasta Espoo (EMMA), Muzeum Miejskie Espoo (KAMU), Muzeum Etnograficzne im. Helinä Rautavaara (Helinä Rautavaaran museo), Fińskie Muzeum Zegarków (Suomen Kellomuseo), Fińskie Muzeum Zabawek (Suomen Lelumuseo Hevosenkenkä) oraz Galeria Aarni.
Uniwersytet Techniczny (Aalto-yliopisto) w Otaniemi - biblioteka oraz główny gmach uczelni są dziełem słynnego fińskiego architekta Alvara Aalto.
Tarvaspää, pracownia malarza Akseliego Gallen-Kalleli, mieszcząca się w eklektycznym zameczku, zaprojektowanym przez samego artystę.
Park Narodowy Nuuksio, z licznymi szlakami spacerowymi, narciarskimi i miejscami kampingowymi.
Muzeum Samochodów, w którego zbiorach znajduje się ponad sto oldtimerów z początku XX w.

Ciekawostką dla polskich turystów może być wkomponowane w krajobraz naturalny osiedle mieszkaniowe, zaprojektowane przez polskich architektów: J. Chmielewskiego, J. Kazubińskiego i K. Kurasia.