Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2010-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Ethelred I Król Wesseksu |
|
 |
|
| Król Wesseksu | |
| Okres panowania | od ok. 865 do 23 kwietnia 871 |
| Poprzednik | Ethelbert |
| Następca | Alfred Wielki |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Dynastia Cedryka |
| Urodzony | ok. 837 Wessex |
| Zmarł | 23 kwietnia 871 Merton |
| Ojciec | Ethelwulf |
| Matka | Osburga |
| Żona | Wulfrida |
| Dzieci | Aethelwold Aethelhelm |
Ethelred I (ok. 837 - 23 kwietnia 871 pod Merton), anglosaski król Wesseksu w latach 865-871, młodszy syn króla Ethelwulfa i Osburgi. Tron objął w 865 lub 866 r. po śmierci brata, Ethelberta. Za jego panowania na Brytanię spadło wiele niszczycielskich najazdów Duńczyków. W 865 r. Duńczycy wylądowali w Anglii Wschodniej, rozpoczynając podbój tych terenów. Rok później ich armia ruszyła na York. Ethelred mógł przystąpić do walk z Duńczykami dopiero jesienią 870 r. 31 grudnia armia duńska została pokonana pod Englefield w hrabstwie Berkshire przez tamtejszego earldormana, Aethelwulfa. Zginął tam duński jarl Sidroc. Zwycięstwo to na niewiele się jednak zdało. Już 4 stycznia 871 r. armia anglosaska dowodzona przez Ethelreda i jego młodszego brata, Alfreda, została pokonana pod Reading.
Straty były wysokie po obu stronach. Ethelred wykorzystał to, odbudował armię i 8 stycznia wydał Duńczykom bitwę pod Ashburton. Duńczycy ponieśli klęskę, ale straty były wielkie po obu stronach. Zwycięstwo to pozostało również niewykorzystane, a już 22 stycznia Duńczycy zadali wojskom Ethelreda ciężką klęskę pod Old Basing. Ethelred wycofał się, odbudował armię i wiosną wznowił działania wojenne przeciwko najeźdźcom. 23 kwietnia stoczył bitwę pod Merton, ale poniósł klęskę i zginął na polu bitwy. Koronę odziedziczył jego młodszy brat, Alfred.
Ethelred został pochowany w Wimborne w hrabstwie Dorset. Bardzo pobożny i popularny za życia, został przez lud uznany za świętego. Mimo, iż nigdy nie przeprowadzono jego kanonizacji, do grobu Ethelreda często wyruszały pielgrzymki.
Żoną Ethelreda była Wulfrida, o której nie mamy bliższych informacji. Ethelred miał z nią dwóch synów: Aethelwolda i Aethelhelma, którego niektórzy historycy uważają za w prostej linii przodka króla Harolda II.
| Poprzednik Ethelbert |
Król Wesseksu 865-871 |
Następca Alfred Wielki |
