Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Etiuda c-moll op. 10 nr 12, nazywana Rewolucyjną – etiuda skomponowana przez Fryderyka Chopina w 1831 roku. Jest zadedykowana "son ami Franz Liszt" (dla przyjaciela Chopina, Franza Liszta). Wedle tradycji dzieło powstało, gdy kompozytor dowiedział się o upadku powstania listopadowego – zajęciu Warszawy przez Rosjan[1].
Dzieło, które wymaga od wykonawcy bardzo dużych umiejętności technicznych, jest jednym z najbardziej znanych utworów Chopina.
Spis treści |
Etiuda powstała niedługo po upadku powstania listopadowego w 1831. Chopin nie był w stanie brać w nim udziału (wyjechał do Wiednia), więc wyładowywał swą frustrację w swoich dziełach. Po wydarzeniach 1831 roku żalił się:
| „ |
To wszystko wywołało we mnie wiele bólu. Kto mógł to przewidzieć! |
” |
Chopin prawdopodobnie pracował wówczas również nad Preludium d-moll op. 28 nr 24[2].
W Etiudzie rewolucyjnej pierwsze takty grane są niezwykle szybko, słychać długie i głośne minorowe przejścia harmoniczne grane głównie przez lewą rękę. Długość i powtarzalność tych pasaży wyróżnia ten utwór od innych etiud.
Koniec Etiudy nawiązuje do ostatniej sonaty fortepianowej Beethovena[3] (por. takty 77-81 w Etiudzie do taktów 150-152 w sonacie Beethovena).
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
