| Eugenio Alliata | |
| Kraj działania | |
| Data i miejsce urodzenia | 9 grudnia 1949 Bolzano Novarese (Włochy) |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Inkardynacja | Franciszkanie |
| Śluby zakonne | 4 października 1972 |
| Prezbiterat | 6 lipca 1975 |
Eugenio Mario Alliata OFM (ur. 9 grudnia 1949 w Bolzano Novarese, Novara[1]) – włoski archeolog i biblista, franciszkanin, licencjusz nauk biblijnych. Należy do franciszkańskiej Prowincji św. Bonawentury w Piemoncie.
Archelog uzyskał w 1982 licencjat z teologii ze specjalizacją biblijną we Franciszkańskim Studium Biblijnym w Jerozolimie. W 1985 uzyskał stopień licenjcusza archeologii chrześcijańskiej w Papieskim Instytucie Archeologii Chrześcijańskiej w Rzymie[2].
Uczestniczył w wielu kampaniach wykopaliskowych na Bliskim Wschodzie, w Izraelu i w Jordanii (Nazaret, Ain Karem, Góra Nebo, Umm ar-Rasas, Kafarnaum, Kafar Kanna). Liczne publikacje książkowe i artykuły w specjalistycznych periodykach. Uważany za największego znawcę archeologii pierwotnego chrześcijaństwa Palestyny. Współpracował z Bellarmino Bagattim, Virgilio Corbo oraz Stanislao Loffredą.
Obecnie Eugenio Alliata jest wykładowcą archeologii paleochrześcijańskiej w Studium Biblicum Franciscanum w Jerozolimie oraz dyrektorem muzeum archeologicznego przy Klasztorze Ubiczowania na Via Dolorosa w Jerozolimie[3].