Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Eugeniusz Eibisch (ur. 30 grudnia 1896 w Lublinie - zm. 7 marca 1987 w Warszawie) – polski malarz, pedagog, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i Krakowie.
W roku 1920 Eibisch ukończył studia artystyczne na ASP w Krakowie pod okiem m.in. Jacka Malczewskiego i Wojciecha Weissa. Dwa lata później, po uzyskaniu stypendium rządu francuskiego wyjechał do Paryża, gdzie współpracował z artystami z École de Paris. W 1939 roku Eugeniusz Eibisch powrócił do Polski i osiadł w Krakowie, gdzie pracował jako profesor na tamtejszej ASP (w latach 1945-50 rektor tej uczelni).
Reprezentował nurt kolorystyczny w malarstwie w latach 30. XX wieku i w okresie powojennym. W 1926 brał udział w wystawie wraz z członkami Cechu Artystów Plastyków "Jednoróg"[1], chociaż jego malarstwo odróżniało się swoją ekspresją od założeń grupy[2]. Malował m.in. portrety, pejzaże, martwe natury.
Powołał Fundację im. Franciszki Eibisch, której celem jest promocja młodych artystów malarzy.
22 lipca 1964 roku z okazji 20-lecia Polski Ludowej otrzymał nagrodę państwową I stopnia.[3]W 1952 roku Prezydent RP Bolesław Bierut nadał mu Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.[4]
