Eugeniusz Konopacki

Eugeniusz Konopacki Trzaska, Gustaw
Kapitan
Data urodzenia	11 stycznia 1906
Data i miejsce śmierci	1954 Warszawa Polska
Przebieg służby
Lata służby	od 1939
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa, Kampania wrześniowa, Powstanie warszawskie
Odznaczenia

Eugeniusz Konopacki ps. Trzaska, Gustaw (ur. 11 stycznia 1906 w majatku Werba, pow. Włodzimierz Wołyński, zm. 1954 w Warszawie) – artylerzysta, żołnierz Armii Krajowej, harcmistrz. Podczas okupacji, od 1943, komendant Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty "Agricola".

Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1930-31 odbył przeszkolenie w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim (w 6 baterii). Szkołę ukończył jako tytularny kapral podchorąży rezerwy artylerii, z przydziałem do 27 Pułku Artylerii Lekkiej. Awans na podporucznika rezerwy artylerii otrzymał w 1935 r. Walczył w wojnie obronnej 1939 jako dowódca baterii w 28 pułku artylerii lekkiej. Należał do zbrojnego podziemia niemalże od początku wojny (koniec października 1939).

Uczestnik powstania warszawskiego – walczył w harcerskim batalionie Wigry. Od 18 sierpnia 1944 – kapitan. Ranny podczas walk.

Po powstaniu w niewoli jenieckiej. Do maja 1945 przetrzymywany był w kilku niemieckich oflagach. Później znalazł się w Wojsku Polskim we Włoszech i Wielkiej Brytanii. Do Polski powrócił w 1948.

Odznaczony Orderem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych.

Bibliografia

Andrzej Krzysztof Kunert, Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej. t. 1., Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1987.