| ULEB Euroliga | |
|
|
|
| Państwo | 25 państw |
| Oficjalny skrót | Euroliga |
| Dyscyplina | Koszykówka |
| Organizator rozgrywek | ULEB |
| Data założenia | 1957 |
| Poprzednia nazwa | Puchar Europy Mistrzów Krajowych (1957-1991) Klubowy Puchar Europy (1991-1996) Euroliga (1996-2000) FIBA Suproliga (2000-2001) ULEB Euroliga (2000-obecnie) |
| Prezes | Jordi Bertomeu |
| Partner TV | Euroleague TV, 52 stacje krajowe |
| Rozgrywki | |
| Liczba drużyn | 30 (przed eliminacjami) 24 (rozlosowane w grupach) |
| Zwycięzcy | |
| Pierwszy zwycięzca | ASK Ryga |
| Obecny zwycięzca | Panathinaikos |
| Najwięcej zwycięstw | Real Madryt (8 razy) |
| Oficjalna strona internetowa | |
Euroliga (ang. ULEB Euroleague) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki koszykarskie, przeznaczone dla najlepszych oraz najbogatszych męskich drużyn Europy i zachodniej Azji (tj. zajmujących najwyższe miejsca w czołowych ligach krajowych), od sezonu 2000/2001 organizowane i zarządzane przez Unię Europejskich Lig Koszykarskich (ULEB), a wcześniej przez FIBA Europe.
Spis treści |
23 września 2008, podczas posiedzenia w Paryżu, Zgromadzenie Ogólne Unii Europejskich Lig Koszykarskich przedstawiło projekt nowego systemu rozgrywek męskiej Euroligi, który będzie obowiązywać od sezonu 2009/2010. Jego szczegóły zostały omówione – z udziałem przedstawicieli zainteresowanych lig krajowych – w październiku 2008 i spotkały się ze zdecydowanym poparciem większości z nich. Według zaprezentowanej koncepcji, do zmagań, mających stanowić kontynuację poprzedniej Euroligi, przystąpi łącznie 30 zespołów z 25 państw[1]. Fazę zasadniczą nadal stanowić będą 24 kluby, podzielone na sześć czterodrużynowych grup. Nowością są jednak – przeprowadzane po raz pierwszy w historii – dwustopniowe kwalifikacje, do których dopuszczonych zostanie 8 ekip. Dwóch zwycięzców kwalifikcacji dołączy do 22 zespołów mających zagwarantowany udział w fazie grupowej "z urzędu"[2]. Faza grupowa wyłoni 16 ekip, które następnie rywalizować będą systemem pucharowym, aż do Final Four[3]. Polska ma prawo do obsadzenia jednego miejsca w tych rozgrywkach – jest one zarezerwowane dla mistrza kraju, który nie musi startować w kwalifikacjach, bowiem co roku znajduje się w gronie 22 dryżyn mających pewny udział w fazie grupowej.
W fazie zasadniczej (grupowej) Euroligi udział biorą 24 drużyny. 22 miejsca w tej rundzie są odgórnie zarezerwowane dla zespołów z licencjami typu "A", "B" i "C". O pozostałe 2 wolne miejsca, 8 klubów walczy w dwustopniowych kwalifikacjach.
Zespoły z Licencją A – 13 najmocniejszych klubów, posiadających prawo startu w Eurolidze bez względu na wyniki w swoich ligach krajowych (uszeregowanie według miejsca zajmowanego w Rankingu ULEB):
Zespoły z Licencją B – przedstawiciele pozostałych 8 najwyżej sklasyfikowanych lig krajowych (według rankingu ULEB):
Zespół z Licencją C – 1 klub z "dziką kartą" otrzymaną od ULEB:
Zespoły rywalizujące w kwalifikacjach – 8 klubów:
Obsadzonych jest 28 miejsc. Pozostałe 2 to: drużyna z "dziką kartą" i tryumfator ULEB Eurocup.
| Państwo | Liczba miejsc |
| 4 | |
| 4 | |
| 3 | |
| 3 | |
| 2 | |
| 2 | |
| 1 | |
| 1 | |
| 1 | |
| 1 | |
| 1 | |
| 1 | |
| 1 | |
| 1 | |
| 1 | |
| 1 |
Na fali sukcesu idei europejskich pucharów – stworzonej przez dziennikarzy francuskiego dziennika L'Équipe – dla klubów piłkarskich, wiosną 1957 grupa działaczy FIBA z Sekretarzem Generalnym Williamem Jonesem na czele, postanowiła przeszczepić koncepcję klubowej rywalizacji na starym kontynencie również dla męskich zespołów koszykarskich. W celu zorganizowania i sprawnego przeprowadzenia rozgrywek powołano specjalną Komisję, której przewodniczącym został sam W. Jones, mając do pomocy Roberta Busnela, Miloslava Kriza, Raimundo Saportę, Nikołaja Semaszkę i Borislava Stankovicia. Wzorem piłkarskim rywalizacji nadano oficjalną nazwę Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (PEMK) i pod takim mianem toczyła się ona do lat 90. Do premierowego sezonu 1957/1958 przystąpiło 24 mistrzów krajowych, a wśród nich Legia Warszawa. W inauguracyjnym spotkaniu – rozegranym 22 lutego 1958 w Brukseli – belgijski Royal IV SC Anderlechtois pokonał luksemburską BBC Etzella Ettelbruck 82:43[4], a po pucharowych bojach do finałowego dwumeczu (6 lipca 1958 i 17 lipca 1958) zakwalifikowały się: radziecka ASK Ryga i bułgarski Akademik Sofia. Zdecydowanie lepsi okazali się ryżanie dwukrotnie pokonując rywala (86:81 i 84:71). Ta sama drużyna tryumfowała w dwóch kolejnych edycjach, a na pierwszy sukces ekipy spoza ZSRR (kraje "Europy socjalistycznej" zdominowały pierwsze lata rywalizacji PEMK) przyszło czekać do sezonu 1963/1964, gdy po puchar sięgnął Real Madryt, który następnie – nieprzerwanie po połowy lat 80. – należał do ścisłej czołówki Pucharu Europy. Zresztą generalnie od tego momentu do głosu zaczęły dochodzić kluby z zachodniej i południowej części kontynentu (głównie włoskie). Przełom lat 80. i 90. to czas tryumfów zespołów z byłej Jugosławii, czyli słynnej "szkoły bałkańskiej", później zaś sukcesy zaczęły święcić ekipy greckie. Nieprzerwanie od sezonu 1987/1988 końcowa faza pucharu przeprowadzana jest w formie turnieju Final Four, podczas którego wyłaniana jest najlepsza drużyna (wcześniej turniej Finałowej Czwórki PEMK odbył się tylko dwa razy – w 1966 i 1967).
Szyld Euroliga – w odniesieniu do rywalizacji najlepszych męskich klubów koszykarskich w Europie – po raz pierwszy pojawił się w 1995, gdy to od sezonu 1995/1996 zmieniono nazwę rozgrywek na FIBA EuroLeague. Ich organizatorem nadal pozostawała FIBA, pełniąc jednocześnie rolę patrona tytularnego. Jednak już wówczas coraz większą siłę oddziaływania zaczęła przejawiać – założona 25 czerwca 1991 w Rzymie – Unia Europejskich Lig Koszykarskich (ULEB), reprezentująca zrzeszane przez siebie klubu z czołowych lig krajowych (głownie włoskiej, hiszpańskiej, francuskiej i greckiej). Kwestią czasu pozostawało przejęcie przez nią praw do zarządzania Euroligą na co nie chiała zgodzić się FIBA. Przełomowym okazał się być rok 2000, gdy w europejskiej koszykówce doszło do rozłamu. Żadna z organizacji nie zamierzała ustąpić, dlatego w edycji 2000/2001 rywalizacja najlepszych klubów "starego kontynentu" toczyła się w dwóch niezależnych od siebie rozgrywkach: nowej Eurolidze (stworzonej przez ULEB) i Suprolidze (założonej przez FIBA). Po roku doszło do porozumienia, FIBA zlikwidowała Suproligę, która funkcjonowała zaledwie przez jeden sezon, a ULEB-owska Euroliga stała się zaczątkiem nowoczesnej Euroligi (Euroleague Basketball), czyli rozgrywek w formie przeprowadzanej do dziś.
[edytuj] Tabela mistrzówW finałach nie decydował jeden mecz, * wynik drużyny, która grała u siebie. † 2001 był rokiem, w którym rozegrano dwa europejskie mistrzostwa klubowe – Suproliga zorganizowana przez FIBĘ i Euroliga przez ULEB). [edytuj] Sukcesy klubów
[edytuj] Zwycięzcy według państw
[edytuj] Statystyki[edytuj] Punkty na mecz
[edytuj] Zbiórki na mecz
[edytuj] Asysty na mecz
[edytuj] Przechwyty na mecz
[edytuj] Bloki na mecz
[edytuj] Najlepszy wskaźnik punktowy – cały sezon
[edytuj] Najlepszy wskaźnik punktowy – sezon zasadniczy
[edytuj] Najlepszy wskaźnik punktowy – Top 16
[edytuj] Najlepsi w historiiLiczony od sezonu 2000/01
[edytuj] Indywidualne osiągnięcia[edytuj] PunktyLiczone od sezonu 1991/92
[edytuj] ZbiórkiLiczone od sezonu 1991/92
[edytuj] AsystyLiczone od sezonu 1991/92
[edytuj] PrzechwytyLiczone od sezonu 1991/92
[edytuj] BlokiLiczone od sezonu 1991/92
[edytuj] Punkty rankingoweLiczone od sezonu 1991/92
[edytuj] Triple-doubleLiczone od sezonu 1991/92
[edytuj] Udział polskich klubówSUPROLIGA:
EUROLIGA:
[edytuj] Zobacz teżPrzypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||