| Europ |
| samar ← europ → gadolin |
|
|
| Wygląd |
| srebrzystobiały |
|
|
| Ogólne informacje |
| Nazwa, symbol, l.a. |
europ, Eu, 63 |
| Grupa, okres, blok |
–, 6, f |
| Stopień utlenienia |
III, II |
| Właściwości metaliczne |
lantanowiec |
| Właściwości tlenków |
średnio zasadowe |
| Masa atomowa |
151,964 u |
| Stan skupienia |
stały |
| Gęstość |
5244 kg/m³ |
| Temperatura topnienia |
826 °C |
| Temperatura wrzenia |
1527 °C |
|
| Numer CAS |
7440-53-1 |
| PubChem |
23981[2] |
|
|
|
|
| Najbardziej stabilne izotopy |
|
|
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa) |
|
Multimedia w Wikimedia Commons |
Hasło europ w Wikisłowniku |
Bryłka europu (ok. 300 g)
Europ (Eu, łac. europium) – pierwiastek chemiczny, lantanowiec. Nazwa pochodzi od kontynentu – Europy.
[edytuj] Występowanie
Europ występuje w skorupie ziemskiej w ilości 2,1 ppm. Został odkryty w 1892 r. Najważniejszymi minerałami europu są:
- monacyt (Ce,La,Th,Nd,Y,Pr)PO4, zwany także piaskiem monacytowym
- bastnezyt (Ce,La,Nd,Y,Pr)CO3F, dużo rzadszy niż monacyt.