European Currency Unit

ECU (ang. European Currency Unit, rus. Европейская валютная единица) – jednostka rozliczeniowa w Europejskim Systemie Monetarnym używana w latach 1979–1998; pełniła ponadto funkcję składnika rezerw walutowych w krajach Unii Europejskiej. Symbol waluty wg normy ISO 4217 brzmiał: XEU. Określenie ECU było nie tylko skrótem od angielskiego European Currency Unit, ale też nawiązywało do wyrazu écu, oznaczającego starą francuską monetę. Symbol waluty ₠ (wg standardu Unicode: U+20A0 EURO-CURRENCY SIGN) to stylizowane C oraz E, które są pierwszymi literami nazwy European Community (pol. Wspólnota Europejska).

W 1981 roku zastąpiła Europejską Jednostkę Rozrachunkową (EUA).

1 stycznia 1999 zastąpiona przez euro w relacji 1 ECU = 1 EUR. Nigdy nie była pieniądzem i nie przyjmowała postaci materialnej. Była konstrukcją prawno-finansową, umożliwiającą rozliczanie się w handlu międzynarodowym.

ECU miała służyć jako:

• podstawa funkcjonowania symetrycznego mechanizmu wahań,
• instrument spłaty pożyczek między bankami centralnymi w ramach Europejskiego Systemu Walutowego,
• środek obrachunkowy i płatniczy w operacjach międzynarodowych,
• waluta rezerwowa.

Traktat z Maastricht zatwierdził stały udział poszczególnych walut w koszyku:

• 33,2% marka niemiecka,
• 20,7% frank francuski,
• 10,4% gulden holenderski,
• 10,3% funt brytyjski,
• 8,5% frank belgijski,
• 7,3% lir włoski,
• 4,3% peseta hiszpańska,
• 2,7% korona duńska,
• 1,0% funt irlandzki,
• 0,7% escudo portugalskie,
• 0,5% drachma grecka,
• 0,3% frank luksemburski.

Waluty krajów, które przystąpiły do Unii Europejskiej w 1995 roku – Austria, Finlandia, Szwecja – nie znalazły się w koszu walutowym. Różnica między wartością ECU, wyliczoną zgodnie z kursami centralnymi, a wartością wyliczoną zgodnie z kursami rynkowymi jest wskaźnikiem dywergencji wartości tych walut, w stosunku do kursu centralnego. Ecu uwzględnia różnice w kursach rynkowych i kursach centralnych wszystkich walut, dlatego jest uznawany za lepszy wskaźnik dywergencji, niż różnice między kursami bilateralnymi.

Bibliografia

• 1. N. Acocella, "Zasady polityki gospodarczej", Warszawa 2002
• 2. Begg D., Fischer S., Dornbusch R.,"Makroekonomia", Warszawa 2003
• 3. Analiza UniaEuropejska.org: Karol Janowski "Współpraca kursowa w EWG i UE: 1957 - 1999" (dostęp 19 stycznia 2011)

Zobacz też

• Euro