Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Ewa Bąkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ewa Bąkowska
Ewa Bąkowska
Data i miejsce urodzenia 2 sierpnia 1962
Kraków, Polska
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk, Rosja
Zawód bibliotekarz
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (pośm.) Brązowy Krzyż Zasługi

Ewa Teresa Bąkowska z domu Smorawińska (ur. 2 sierpnia 1962 w Krakowie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polska bibliotekarka, harcerka, działaczka Stowarzyszenia Rodzin Katyńskich.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Ewa Bąkowska z domu Smorawińska była wnuczką zamordowanego w Katyniu gen. Mieczysława Smorawińskiego, wnuczką prof. Jerzego Schnaydra, córką Janiny Schnayder, farmaceutki (ur. 1928) i Jerzego Smorawińskiego, architekta (ur. 29 XII 1924, zm. 13 II 1991) – jednego z założycieli stowarzyszenia Rodzina Katyńska[1], żoną Dariusza Bąkowskiego.

Ukończyła Szkołę Podstawową nr 12 im. Wandy Wasilewskiej (obecnie im. Janusza Korczaka) w Krakowie, a następnie IX Liceum Ogólnokształcące im. Zygmunta Wróblewskiego w Krakowie[2]. Działała w harcerstwie ("Arkona-12" w Szkole Podstawowej nr 12 w Krakowie i 5 KDH "Wichry")[3]. Od 5 X 2007 roku była wolontariuszką w Dziele Pomocy św. Ojca Pio w Krakowie[4].

W latach 1981–1986 studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim bibliotekoznawstwo i informację naukową. Pracę magisterską pt. Obraz kultury romantycznej w albumie Teofila Lenartowicza "Umarli żywi" (rękopis ze zbiorów Biblioteki PAN w Krakowie) napisała pod kierunkiem doc. dr hab. Małgorzaty Stolzmanowej i obroniła 20 czerwca 1986 roku. Od października 1986 roku do czerwca 1987 roku pracowała w Pedagogicznej Bibliotece Wojewódzkiej (wówczas mieściła się ona na ul. Michałowskiego) na stanowisku nauczyciela-bibliotekarza w Wydziale Instrukcyjno-Metodycznym. W lipcu 1987 roku zaczęła pracować w Bibliotece Jagiellońskiej, w Oddziale Informacji Naukowej (od października 2004 roku noszącym nazwę Oddział Informacji Naukowej i Katalogów). W październiku 2005 roku została kierownikiem tego Oddziału. W 1988 roku zdała egzamin państwowy z języka angielskiego, w czerwcu 1995 roku ukończyła roczne Studium Podyplomowe Informacji Naukowej na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 2001 roku została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi[5].

Była działaczką i członkiem zarządu Stowarzyszenia Rodzin Ofiar Katynia Polski Południowej[6], aktywnie działała na rzecz ich upamiętnienia, m.in. 9 kwietnia 2010 roku uczestniczyła w uroczystości nadania imienia Mieczysława Smorawińskiego Technikum nr 2 w Zespole Szkół Ekonomicznych w Kaliszu[7][8][9][10].

21 kwietnia 2010 roku miała być gościem wystawy upamiętniającej zbrodnię katyńskiej zorganizowanej w Lublinie[11].

Zginęła 10 kwietnia 2010 roku w wyniku katastrofy polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na uroczystości katyńskie[12][13].

Pozostawiła dwie córki[14].

12 kwietnia 2010 roku władze, pracownicy i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego w Collegium Novum Uniwersytetu Jagiellońskiego przed tablicą katyńską złożyli kwiaty i zapalili znicze, czcząc w ten sposób pamięć dwojga pracowników UJ, którzy zginęli pod Smoleńskiem: Ewy Bąkowskiej i Andrzeja Kremera[15].

Dnia 16 kwietnia 2010 roku jej ciało zostało sprowadzone do Polski, a następnie po ceremonii państwowej przewiezione, wraz z innymi tragicznie zmarłymi ofiarami katastrofy, w kondukcie żałobnym do hali stołecznego Torwaru[16].

16 kwietnia 2010 została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[17].

Została pochowana 26 kwietnia 2010 roku na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie[18]. 30 kwietnia 2010 w Szkole Podstawowej nr 4 im. gen. Mieczysława Smorawińskiego w Turku odsłonięto poświęconą jej tablicę pamiątkową[19].

8 lutego 2011 roku w sali wystawowej Biblioteki Jagiellońskiej otwarto wystawę "Ewa Bąkowska, jaką znaliśmy, jakiej nie poznaliśmy..."[20][21].

[edytuj] Twórczość

Była autorką publikacji z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej:

Tworzyła bardzo cenną użytkowo bazę dostępną w sieci Polskie bibliografie i informatory w Internecie, gromadzącą linki do dostępnych on-line różnych bibliografii i informatorów, która podzielona jest na działy: Polska bibliografia narodowa (podstawowe bazy do wyszukiwania książek i artykułów); Polskie czasopisma w Internecie; Bibliografie bibliografii; Bibliografie zawartości poszczególnych czasopism; Bibliografie regionalne; Bibliografie publikacji pracowników instytucji naukowych w Polsce; Bibliografie dziedzinowe; Bazy biograficzno-bibliograficzne; Polskie informatory w Internecie.

Sprawie pamięci o Katyniu poświęciła m.in. następujące teksty:

Pisała także wiersze. Fragment tekstu jednego z nich pt. "Piosenka dla lotnika" ukazał się w: Barbara Rotter-Stankiewicz, Opowieść o Ewie, Posłaniec Świętego Antoniego z Padwy, R. 15, 2010, nr 4, s. 16.

Komponowała muzykę do wierszy swoich i innych poetów (Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Wojciecha Bąka, Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, Kazimiery Iłłakowiczówny, Kazimierza Wierzyńskiego, Ryszarda Winiarskiego).

[edytuj] Bibliografia

[5] [dostęp 13 kwietnia 2010]

Przypisy

  1. Agnieszka Malatyńska-Stankiewicz: Wnuczka generała. Dziennik Polski, 5 października 2007. [dostęp 13 kwietnia 2010].
  2. Ewa Bąkowska radio.bialystok.pl [dostęp 24 lutego 2011]
  3. 5 KDH "Burza" burza.kdh.w.interia.pl [dostęp 24 lutego 2011]
  4. Dzieło pomocy św. Ojca Pio w Krakowie - Nasza Ewa kapucyni.krakow.pl [dostęp 24 lutego 2011]
  5. M.P. z 2001 r. Nr 39, poz. 643
  6. Stowarzyszenie Rodzin Ofiar Katyńskich Polski Południowej. federacja-katyn.org.pl. [dostęp 13 kwietnia 2010].
  7. Federacja Rodzin Katyńskich: Ewa Bąkowska: pielęgnowała pamięć o generale Smorawińskim. Polska Gazeta Krakowska, 11 kwietnia 2010. [dostęp 13 kwietnia 2010].
  8. Daria Kubiak: PORTRETY OFIAR - Ewa Bąkowska - wnuczka bohaterskiego dziadka. kalisz.naszemiasto.pl, 11 kwietnia 2010. [dostęp 13 kwietnia 2010].
  9. Jednoczymy się z ofiarami katastrofy kalisz.pl, Urząd Miasta Kalisza, 10 kwietnia 2010. [dostęp 13 kwietnia 2010]
  10. Słowami Ewy Bąkowskiej, rc.fm, 11 kwietnia 2010. [dostęp 13 kwietnia 2010]
  11. Wnuczka generała Smorawińskiego miała odwiedzić Lublin, moje miasto Lublin.pl, 13 kwietnia 2010 [dostęp 13 kwietnia 2010]
  12. Komunikat Nr 152/VI kad.. sejm.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 10 kwietnia 2010].
  13. Ofiary tragedii związane z Małopolską, malopolskie.pl, 12 kwietnia 2010 [dostęp 13 kwietnia 2010]
  14. RR: Ewa Bąkowska. "Miała takie uśmiechnięte oczy". wyborcza.pl, 11 kwietnia 2010. [dostęp 13 kwietnia 2010].
  15. Edyta Tkacz: Kraków: UJ pożegnał swoich pracowników. gazetakrakowska.pl, 12 kwietnia 2010. [dostęp 13 kwietnia 2010].
  16. Kolejni Bohaterowie wrócili do Polski. fakt.pl. [dostęp 18 kwietnia 2010].
  17. M.P. z 2010 r. Nr 40, poz. 587
  18. W Krakowie pożegnano Ewę Bąkowską ze Stowarzyszenia Rodzin Ofiar Katynia. tvp.pl. [dostęp 27 kwietnia 2010].
  19. Aktualności - Dzień Patrona. sp4turek.republika.pl. [dostęp 14 lipca 2010].
  20. Ewa Bąkowska, jaką znaliśmy, jakiej nie poznaliśmy.... uj.edu.pl. [dostęp 21 lutego 2011].
  21. Ewa Bąkowska, jaką znaliśmy, jakiej nie poznaliśmy.... archiwum.uj.edu.pl. [dostęp 21 lutego 2011].
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ewa_Bąkowska&oldid=30953657
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty