Ewa Bandrowska-Turska - (ur. 20 maja 1894 r. w Krakowie - zm. 25 czerwca 1979 r. w Warszawie) – była jedną z najbardziej wszechstronnych polskich śpiewaczek.
Wychowywała się w muzykalnym środowisku. Była bratanicą sławnego kiedyś tenora, Aleksandra Bandrowskiego. W 1919 roku na koncercie estradowym zadebiutowała w Krakowie. Przez kolejne półtora roku śpiewała w Operze Lwowskiej.
W 1937 została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. W 1952 otrzymała nagrodę państwową I stopnia[2]. W 1949 roku Prezydent RP Bolesław Bierut nadał jej Order Sztandaru Pracy I klasy[3].