| Ewa Gryziecka |
| Prawdziwe nazwisko |
Ewa Gryziecka-Kwiecińska |
| Trener |
Zenon Sęk, Jerzy Kotowski, Hieronim Głogowski, Edmund Jaworski[1] |
| Klub |
Piast Gliwice[1] |
| Wzrost |
171 cm[1] |
| Masa ciała |
65 kg[1] |
| Dyscypliny |
lekkoatletyka |
| Dorobek medalowy |
|
|
Ewa Gryziecka-Kwiecińska (ur. 11 kwietnia 1948 w Katowicach) – polska lekkoatletka, która specjalizowała się w rzucie oszczepem.
W 1972 roku startowała w igrzyskach olimpijskich w Monachium[2]. Reprezentantka Polski podczas mistrzostw Europy[1]. Brązowa medalistka europejskich igrzysk juniorów w roku 1966[3]. Dwa razy zdobywała złoty medal mistrzostw Polski[4] i również dwa razy poprawiała rekord Polski[5]. Trzykrotnie – w latach 1970–1972 – była notowana w rankingu magazynu Track & Field News. 17 razy broniła barw narodowych w meczach międzypaństwowych (w latach 1967–1975) odnosząc w nich 9 zwycięstw indywidualnych[6]. 11 czerwca 1972 podczas meczu Rumunia-RFN-Polska[7] w Bukareszcie rzutem na odległość 62,70 poprawiła o 30 centymetrów mający już 8 lat i należący do Jeleny Gorczakowej rekord świata[8]. Wynik ten uzyskała o godzinie 17:46[8], a już o 18:20 (czyli 34 minuty później)[8] na zawodach w Poczdamie zawodniczka NRD Ruth Fuchs poprawiła wynik Polki osiągając 65,06[8].
Absolwentka średniej szkoły zawodowej na kierunku technik telekomunikacji[9]. Żona zapaśnika Czesława Kwiecińskiego, dwukrotnego medalisty olimpijskiego[6]. Mają trójkę dzieci, mieszkają w Gliwicach[6]. Jej siostra Małgorzata także uprawiała rzut oszczepem, startując w barwach Górnika Zabrze.
[edytuj] Osiągnięcia
[edytuj] Progresja wyników
Poniższa tabela prezentuje progresję wyników Ewy Gryzieckiej w przeciągu jej kariery<[11][9]
| Wiek |
Rezultat |
Data |
Miejsce |
| 15 |
37,85 |
1963 |
|
| 16 |
43,42 |
1964 |
|
| 17 |
45,67 |
3 września 1965 |
 Gliwice |
| 18 |
49,42 |
6 września 1966 |
Bydgoszcz |
| 19 |
52,30 |
30 kwietnia 1967 |
Sopot |
| 20 |
50,14 |
7 lipca 1968 |
Warszawa |
| 21 |
50,42 |
20 września 1969 |
Warszawa |
| 22 |
59,48 |
26 września 1970 |
 Erfurt |
| 23 |
62,10 |
1 maja 1971 |
Warszawa |
| 24 |
62,70 |
11 czerwca 1972 |
 Bukareszt |
| 25 |
59,82 |
8 lipca 1973 |
 Paryż |
| 27 |
61,15 |
28 czerwca 1975 |
Bydgoszcz |
| 28 |
58,20 |
22 czerwca 1976 |
Bydgoszcz |
| 29 |
53,90 |
11 września 1977 |
Zielona Góra |
| 30 |
57,42 |
7 maja 1978 |
Gliwice |
| 31 |
41,16 |
28 maja 1979 |
Zabrze |
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Janusz Rozum, Daniel Grinberg, Zbigniew Jonik, Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Stefan Pietkiewicz, Tadeusz Wołejko: 90 lat polskiej lekkoatletyki 1919–2009. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2009. ISBN 978-83-902509-9-1.
- ↑ 2,0 2,1 Profil Ewy Gryzieckiej w serwisie sports-reference.com (ang.). [dostęp 25 kwietnia 2010].
- ↑ 3,0 3,1 wjah.co.uk: European Junior Championships 1966 (ang.). [dostęp 25 kwietnia 2010].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 GBRAthletics: Polish Championships (ang.). [dostęp 25 kwietnia 2010].
- ↑ Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912–2006. Zamość – Sandomierz: 2007.
- ↑ 6,0 6,1 6,2 Profil zawodniczki w bazie Polskiego Komitetu Olimpijskiego (pol.). [dostęp 25 kwietnia 2010].
- ↑ Gazeta Wyborcza Katowice: Gdzie są gwiazdy z tamtych lat: oszczepniczka Ewa Gryziecka (pol.). [dostęp 25 kwietnia 2010].
- ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 Progresja rekordu świata w rzucie oszczepem kobiet (ang.). [dostęp 25 kwietnia 2010].
- ↑ 9,0 9,1 Lekkoatletyka w Polsce. Warszawa: Polski Związek Lekkiej Atletyki, 1970.
- ↑ GBRAthletics: European Cup Semi-Final (ang.). [dostęp 25 kwietnia 2010].
- ↑ Henryk Gąszczak: Polska lekkoatletyka w statystyce historycznej; lata 1920-2007 (pol.). statystyka.histor.pzla.pl. [dostęp 22 lipca 2011].
[edytuj] Linki zewnętrzne
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Odessa
3. miejsce
Warszawa
2. miejsce[1]
Helsinki
1. miejsce
Monachium
Londyn
Erfurt
Bukareszt
Paryż
