Ewa Kowalkowska

Ewa Kowalkowska
Nazwisko panieńskie	Ewa Nogowska
Data i miejsce urodzenia	23 lutego 1975 Bydgoszcz, Polska
Wzrost	182 cm
Masa ciała	73 kg
Pozycja	atakująca
Zasięg w ataku	300 cm
Zasięg w bloku	285 cm

Ewa Kowalkowska z d. Nogowska (ur. 23 lutego 1975 w Bydgoszczy) – polska siatkarka grająca na pozycji atakującej; była reprezentantka Polski – juniorek i seniorek.

Wychowanka klubu Pałac Bydgoszcz, przez całą karierę zawodniczą związana z tym klubem (z wyjątkiem jednego sezonu – 1998/99 – kiedy to grała w Augusto Kalisz); przez kilka sezonów kapitan drużyny Pałacu. Występy w drużynie seniorskiej Pałacu rozpoczęła jako bardzo młoda zawodniczka w sezonie 1992/93 – pierwszym w historii klubu sezonie Pałacu w ekstraklasie, od razu zakończonym zdobyciem mistrzostwa Polski. Ten i wszystkie kolejne sukcesy Pałacu na arenie krajowej i międzynarodowej wiążą się nierozerwalnie z osobą Ewy Nogowskiej/Kowalkowskiej.

Jako reprezentantka Polski grała m.in. w turnieju finałowym Mistrzostw Świata 2002 (była kapitanem reprezentacji) oraz 3-krotnie w turniejach finałowych Mistrzostw Europy (ME) (1995, 1997, 1999). Na ME 1999 wybrana została zawodniczką najlepiej zagrywającą (była to pierwsza indywidualna nagroda dla polskiej siatkarki w historii występów Polek na ME).

Kluby

• 1992/93 – 1997/98 Pałac Bydgoszcz
• 1998/99 Augusto Kalisz
• 1999/2000 – 2009/10 Pałac Bydgoszcz

Sukcesy

• 1993: Mistrzostwo Polski
• 1998: Brązowy medal Mistrzostw Polski
• 2001: Wicemistrzostwo Polski
• 2001: Puchar Polski
• 2005: Wicemistrzostwo Polski (2)
• 2005: Puchar Polski (2)
• 2006: Superpuchar Polski

Nagrody indywidualne

• 1999: Najlepiej serwująca zawodniczka Mistrzostw Europy we Włoszech

Ciekawostki

• Przez całą karierę zawodniczą grała na pozycji atakującej, z wyjątkiem krótkiego okresu między 22 listopada 2007 a 24 stycznia 2008, kiedy to z konieczności grała na pozycji rozgrywającej. Stało się tak po kontuzji głównej rozgrywającej Marty Pluty. Ewa Kowalkowska, która po zakończeniu sezonu 2006/07 postanowiła zrobić sobie przerwę w grze i poświęcić się sprawom rodzinnym, z własnej inicjatywy wróciła na boisko, właśnie na nową dla siebie pozycję rozgrywającej (zmienniczki Justyny Łunkiewicz). Wróciła na pozycję atakującej, gdy przed siódmą kolejką LSK (24 stycznia 2008) klub pozyskał drugą rozgrywającą — Białorusinkę Swietłanę Gałkinę.