Ewa Lidia Nowicka-Rusek – profesor antropologii społecznej na Uniwersytecie Warszawskim (kierownik Zakładu Antropologii Społecznej Instytutu Socjologii) oraz w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. W latach 1995-1998 przewodnicząca Sekcji Antropologii Społecznej Polskiego Towarzystwa Socjologicznego.
W 1965 roku została magistrem socjologii, w 1969 roku doktorem, w 1978 roku doktorem habilitowanym, a w 1993 - profesorem na Wydziale Filozofii i Socjologii UW.
Badaczka między innymi religijności, mniejszości narodowych - Romów w Polsce, grup migranckich - Wietnamczyków mieszkających w Polsce i greckich repariantow z Polski oraz rdzennych ludów Syberii - Buratów, Jakutów, Kuriaków[1]. Beneficjentka subsydium profesorskiego Fundacji Nauki Polskiej.
Prowadziła badania terenowe w Europie, na Syberii, w Mongolii i w Chinach[2].
Do jej zainteresowań naukowych należą współczesne teorie antropologiczne, mniejszości narodowe i etniczne w Polsce i w Europie, imigranci i imigracja, rdzenne narody Syberii, społeczny i psychologiczny aspekt migracji powrotnych, małe narody na Syberii i w Europie. W ramach tej ostatniej dziedziny prowadzi grant na temat Wołochów na Bałkanach.
W roku 2007 magazyn "Integracja" wydawany przez Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji przyznał jej tytuł "Człowieka bez barier"[3].