Ewaryst Estkowski (ur. 26 października 1820 w Drzązgowie koło Kostrzyna, zm. 15 sierpnia 1856 w Soden, Niemcy) – pedagog, działacz oświatowy.
Był synem właścicieli gospodarstwa rolnego. Ukończył seminarium nauczycielskie w Poznaniu, po czym podjął pracę nauczyciela w Wojciechowie. Brał udział w wydarzeniach Wiosny Ludów w 1848. Założył pierwsze polskie Towarzystwo Pedagogiczne w Poznaniu. Redagował i wydawał pisma pedagogiczne, m.in. "Elementarzyk", "Szkoła Polska", "Szkółka dla dzieci", "Szkółka dla młodzieży".
Jego imię nosi oddana do użytku 16 stycznia 1933 Szkoła Podstawowa nr 6 w Bydgoszczy, szkoły podstawowe w Kostrzynie[1] (wybudowana w 1962), w Kopytowie[2] (pow. bialski, woj. lubelskie) i w Mikstacie (woj. wielkopolskie) oraz gimnazjum w Pakości[3] (woj. kujawsko-pomorskie), jedna z ulic na poznańskim Starym Mieście, w Gorzowie Wielkopolskim, Tychach, Jarocinie, Lesznie oraz w Kępnie. W Drzązgowie przed budynkiem szkolnym postawiono mu pomnik.
Pierwszą szkołą, w której Estkowski podjął pracę, była szkoła w Wojciechowie k. Jarocina. Były to lata 1839-1842. Stąd karnie przeniesiono go do Mikstatu.
Szczególną uwagę poświęca nauczaniu elementarnemu, porusza zagadnienie kształcenia nauczycieli, zagadnienie szkół niedzielnych, szkół realnych, zagadnienie oświaty pozaszkolnej. Nauczanie elementarne ma uszlachetniać uczucia, kształcić władze umysłowe, przyswajać uczniowi początki najważniejszych wiadomości.