Ewelina Szyszko (ur. 1918 w Uwarowiczach, zm. 2002) – polska nauczycielka i działaczka społeczna, posłanka na Sejm PRL VI i VII kadencji (1972–1980).
W 1939 ukończyła Pedagogium Państwowe przy Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. W czasie okupacji sowieckiej i niemieckiej pracowała jako nauczycielka. Po wyzwoleniu zatrudniona jako pedagog (m.in. w I Liceum Ogólnokształcącym we Włocławku oraz Szkole Podstawowej Ziemi Kujawskiej w Bądkowie), była też dyrektorem i wicedyrektorem szkół we Włocławku. Zasiadała w Miejskiej Radzie Narodowej we Włocławku oraz w Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Bydgoszczy, później w analogicznej radzie we Włocławku.
W 1963 wstąpiła do Stronnictwa Demokratycznego, była przewodniczącą Powiatowego i Miejskiego Komitetu we Włocławku, następnie stanęła na czele Wojewódzkiego Komitetu. Zasiadała w Centralnym Komitecie SD. Sprawowała mandat posłanki na Sejm VI i VII kadencji (1972–1980) z ramienia SD.
Aktywna społecznie: była m.in. członkiem Prezydium Wojewódzkiego Społecznego Komitetu ORMO. W latach 80. zasiadała z ramienia SD w Radzie Krajowej PRON[1].
Odznaczona m.in. Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a także Złotą Odznaką "Za Zasługi dla Województwa Włocławskiego".