Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Renault FT Modèle 1917 | |
 Czołg FT-17 w Musée des Blindés |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Francja |
| Producent | Renault |
| Typ pojazdu | czołg lekki |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 2 (dowódca-strzelec, kierowca) |
| Historia | |
| Prototypy | grudzień 1916 |
| Produkcja | 1917 – 1919 |
| Egzemplarze | ok. 4000 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 1 silnik gaźnikowy, 4-cylindrowy Renault 18CV o mocy 35 KM przy 1500 obr./min. |
| Transmisja | mechaniczna |
| Pancerz | z walcowanych płyt pancernych, nitowany o grubości 6 – 22 mm |
| Długość | 5,00 m (z ogonem) 4,10 m (kadłuba) |
| Szerokość | 1,74 m |
| Wysokość | 2,37 m |
| Prześwit | 0,43 m |
| Masa | 6890 (wersja z działkiem) 6 500 kg (wersja z karabinem maszynowym) |
| Osiągi | |
| Prędkość | 7,7 km/h (po drodze) 6 km/h (w terenie) |
| Zasięg | 35 km |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | 0,7 m |
| Rowy (szer.) | 1,35 m |
| Ściany (wys.) | 0,6 m |
| Kąt podjazdu | 20° |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armata Puteaux SA 18 L/21 kal. 37 mm (zapas amunicji – 237 szt.) lub 1 karabin maszynowy Hotchkiss wz. 14 kal. 8 mm (zapas amunicji – 4800 szt.) | |
| Użytkownicy | |
| Francja, Belgia, Brazylia, Czechosłowacja, Estonia, Finlandia, Hiszpania, Holandia, Iran, Japonia, Jugosławia, Litwa, Polska, Rumunia, Stany Zjednoczone, Szwajcaria, Turcja, ZSRR | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Renault FT-17 (Renault FT Modèle 1917) — francuski czołg lekki z okresu I wojny światowej.
Spis treści |
Czołg Renault FT-17 został skonstruowany w 1917 roku. Był to pierwszy czołg o klasycznej konstrukcji – typowej dla prawie wszystkich konstruowanych później do czasów obecnych czołgów. Konstrukcja ta charakteryzowała się przedziałem bojowym (załogi) z przodu, uzbrojeniem w obrotowej wieży i przedziałem napędowym z tyłu. Czołg ten przeznaczony był do wsparcia piechoty, dlatego rozwijał niewielką prędkość. Jego niewielkie rozmiary, będące zaletą, powodowały pewne problemy w pokonywaniu okopów i transzei, co starano się zniwelować za pomocą "ogona" – specjalnej konstrukcji montowanej z tyłu kadłuba.
Wyprodukowano ogółem ponad 3800 czołgów tego typu. Czołgi FT-17 były szeroko używane w bitwach końca I wojny światowej, począwszy od ich debiutu 31 maja 1918. Spośród 2.697 czołgów (wyprodukowanych w czasie wojny) 356 zostało zniszczonych przez artylerię, 13 przez miny, 70 z innych przyczyn. Był najskuteczniejszym czołgiem tej wojny.
Po I wojnie były one szeroko eksportowane – używane były w większości państw posiadających wojska pancerne, często jako ich pierwsze czołgi. Większość z wyprodukowanych czołgów znajdowała się wciąż w służbie jeszcze w chwili wybuchu II wojny światowej, głównie w armii francuskiej, chociaż wówczas były one już przestarzałe.
Renault FT-17 były także pierwszymi czołgami na wyposażeniu Wojska Polskiego. W 1919 w Armii Polskiej gen. Hallera we Francji utworzono 1 Pułk Czołgów, wyposażony w 120 czołgów FT-17. W czerwcu 1919 pułk czołgów razem z armią gen. Hallera, wrócił do Polski, z całym wyposażeniem. Dawało to Polsce prawdopodobnie czwarte miejsce na świecie pod względem posiadanych sił pancernych. Używane były następnie w wojnie polsko-bolszewickiej. W momencie wybuchu II wojny światowej armia polska posiadała jeszcze 102 czołgi tego typu. Zostały one użyte w składzie trzech kompanii czołgów lekkich (wolnobieżnych) oraz jako drezyny pancerne w składzie pociągów pancernych.
Podczas wojny zimowej między ZSRR a Finlandią, fińskie wojska dysponowały ok. 30 czołgami Renault FT-17. Oczywiście te już przestarzałe czołgi ustępowały radzieckim BT i T-26.
Dwie wykonane w Polsce repliki czołgu Renault FT-17 wykorzystano w filmie 1920 Bitwa Warszawska[1].
Kompania czołgów Renault
na wozie pancernym: do działa 37 mm – 5,92 JO, do ckm – 2,40 JO. na wozie amunicyjnym:
|
|||||||||||||||||
