Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Fabiano Caruana | |
 Fabiano Caruana, 2012 |
|
| Państwo |  Stany Zjednoczone Włochy |
| Data i miejsce urodzenia | 30 lipca 1992 Miami |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (2007) |
| Ranking | 2770 (01.05.2012) |
| Miejsce w kraju | 1 |
| FIDE Top 100 | 8 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Amerykańscy arcymistrzowie szachowi |
|
| Włoscy arcymistrzowie szachowi |
|
Fabiano Caruana (ur. 30 lipca 1992 w Miami) – włoski szachista, do 2006 r. reprezentujący Stany Zjednoczone, arcymistrz od 2007 roku.
Spis treści |
Jest jednym z najzdolniejszych szachistów w historii szachów. W roku 2002, w wieku 10 lat i 61 dni, został najmłodszym zawodnikiem, który w turniejach organizowanych przez amerykańską federacją szachową pokonał zawodnika z tytułem arcymistrza (wydarzenie to miało miejsce 28 września w Nowym Jorku, a pokonanym był wówczas Aleksander Wojtkiewicz)[1]. W tym samym roku zdobył w Villa Giardino tytuł mistrza państw panamerykańskich w kategorii juniorów do lat 10[2], a rok później w Bogocie powtórzył to osiągnięcie w grupie do lat 12[3]. W 2005 odniósł pierwszy znaczący sukces na arenie międzynarodowej, triumfując w cyklicznym turnieju First Saturday w Budapeszcie. W 2006 podzielił I miejsca w Madrycie (wspólnie z Herminio Herráizem Hidalgo) oraz w rozegranych w Cremonie mistrzostwach Włoch, ostatecznie zdobywając srebrny medal po porażce w barażu z Michele Godeną. W marcu, kwietniu i lipcu 2007 wygrał trzy turnieje First Saturday w Budapeszcie, w każdym wypełniając normę na tytuł arcymistrza i w roku tym został najmłodszym w historii amerykańskich i włoskich szachów (Caruana posiada podwójne obywatelstwo) zawodnikiem, który otrzymał ten tytuł. Pod koniec roku zdobył w Martina Franca pierwszy w swojej karierze tytuł mistrza Włoch z wynikiem rankingowym 2740, wyprzedzając następnego zawodnika w tabeli o 3 punkty. W 2008 r. zwyciężył w turnieju Corus–C w Wijk aan Zee, zadebiutował w narodowej drużynie na szachowej olimpiadzie w Dreźnie oraz ponownie zdobył tytuł mistrza Włoch. W styczniu 2009 r. ponownie zwyciężył w Wijk aan Zee, tym razem w turnieju Corus–B. W 2010 r. zwyciężył w 42. edycji cyklicznego turnieju w Biel. W 2011 r. po raz trzeci w karierze zdobył tytuł mistrza Włoch, z wynikiem 10 pkt w 11 partiach[4]. W 2012 r. podzielił II m. (za Lewonem Aronjanem, wspólnie z Magnusem Carlsenem i Tejmurem Radżabowem) w turnieju Corus–A w Wijk aan Zee oraz zwyciężył w turniejach Reykjavík Open w Reykjavíku i Sigeman & Co w Malmö.
We wrześniu 2010 r. został pierwszym w historii włoskim szachistą, który osiągnął poziom 2700 punktów rankingowych. Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 maja 2012 r., z wynikiem 2770 punktów zajmował wówczas 8. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród włoskich szachistów[5].
