| Fabio Cannavaro | ||
| Imię i nazwisko | Fabio Cannavaro | |
| Data i miejsce urodzenia |
13 września 1973 Neapol, Włochy |
|
| Pseudonim | Il muro di Berlino , Don Fabio | |
| Pozycja | środkowy obrońca | |
| Wzrost | 175 cm | |
| Masa ciała | 72 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | kariera zakończona | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1992–1995 1995–2002 2002–2004 2004–2006 2006–2009 2009–2010 2010–2011 |
SSC Napoli Parma Inter Mediolan Juventus Real Madryt Juventus Al-Ahli |
58 (1) 212 (5) 50 (2) 74 (6) 94 (1) 27 (0) 16 (2) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1993–1996 1997–2010 |
21 (0) 136 (2) |
|
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 26 czerwca 2011. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 24 czerwca 2010. |
||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Fabio Cannavaro (ur. 13 września 1973 w Neapolu) – były włoski piłkarz grający na pozycji obrońcy. Zdobył tytuł najlepszego piłkarza roku 2006, rekordzista pod względem liczby występów w reprezentacji Włoch.
Spis treści |
W Serie A zadebiutował 7 marca 1993 w drużynie SSC Napoli. Skuteczna gra w defensywie zaowocowała transferem do Parmy, gdzie spędził aż 7 sezonów i ugruntował swoją pozycję prawdziwej gwiazdy i jednego z najlepszych środkowych obrońców świata. W 2002 zmienił otoczenie i przeniósł się do Mediolanu, do drużyny Interu. Po rozegraniu 74 meczów w czarno-niebieskich barwach, przeniósł się do Juventusu. W 2006 roku, po spadku Juventusu do Serie B w związku z aferą korupcyjną przeszedł na zasadzie transferu łączonego razem z Emersonem do Realu Madryt. Jego nowym numerem na koszulce było 5, którą zostawił kończący karierę Zinedine Zidane. Po zakończeniu sezonu 2008/2009 Cannavaro powrócił do Juventusu, jednak grał w nim tylko jeden sezon. Na początku czerwca 2010 roku na mocy wolnego transferu Cannavaro dołączył do dubajskiego klubu Al-Ahli. W lipcu 2011 zakończył karierę zawodniczą ze względu na powtarzające się problemy zdrowotne[1].
W reprezentacji Włoch środkowy obrońca zadebiutował w styczniu 1997 roku. Ma na swoim koncie udział w Mistrzostwach Świata (w 1998, 2002 i 2006 roku) oraz Mistrzostwach Europy (2000 i 2004). Jest wicemistrzem Europy z 2000 roku i mistrzem świata z 2006 roku. Został uznany najlepszym obrońcą Mundialu w Niemczech.
Na porannym treningu w bazie Włochów przed Euro 2008 – Badenie, Fabio doznał kontuzji naderwania więzadeł stawu skokowego. Na mistrzostwach zastąpił go Alessandro Gamberini, a Cannavaro pozostał z zespołem na czas mistrzostw. Jednocześnie zapowiedział, że nie zamierza kończyć międzynarodowej kariery w tak negatywny sposób i wyraził chęć gry dla reprezentacji Włoch aż do Mistrzostw Świata 2010[2].
Po przegranej Włochów z Słowacją (2:3) na MŚ 2010 Fabio Cannavaro, w wieku 36 lat ogłosił zakończenie kariery reprezentacyjnej.
Na mundialu w 2010 roku Włosi zakończyli turniej już na fazie grupowej, zajmując ostatnie miejsce w grupie. Po tym słabym występie zdecydował się zakończyć reprezentacyjną karierę.
W roku 2006 otrzymał nagrodę Złotej Piłki dla najlepszego piłkarza Europy w plebiscycie tygodnika France Football. 18 grudnia 2006 roku podczas gali w Zurychu Fabio Cannavaro został wybrany przez Międzynarodowy Związek Piłkarski FIFA piłkarzem 2006 roku. Włoski obrońca pokonał w owym plebiscycie między innymi Zinedine'a Zidane, Thierry'ego Henry i Ronaldinho.
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||
|
|||||
| Poprzednik Ronaldinho |
Piłkarz Roku FIFA 2006 |
Następca Kaká |