Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Fallschirmjäger (niem. „strzelec spadochronowy”) – wojska powietrznodesantowe Luftwaffe walczące na wielu frontach II wojny światowej.
Pierwsza jednostka strzelców spadochronowych zorganizowana została przez Kurta Studenta w 1936. W 1938 roku z rozkazu Hermanna Göringa, na bazie istniejących już kilku batalionów spadochronowych, uformowano złożoną z trzech pułków dywizję, znaną jako 7 Dywizja Lotnicza. Podczas wojny 7 Dywizja została zreorganizowana i na jej bazie utworzono kilka jednostek powietrznodesantowych, z których pierwszą była 1 Dywizja Spadochronowa dowodzona przez generała Richarda Heidricha.
Oddziały Fallschirmjäger brały udział w wielu ważnych bitwach i operacjach II wojny światowej. W jej początkowym okresie były używane w roli, do której były przeznaczone, czyli działaniach powietrznodesantowych (m.in. w Norwegii w 1940 roku czy w bitwie o Kretę w 1941 roku). Formacje te były zorganizowane i wyposażone jak piechota zmotoryzowana, więc począwszy od 1941 roku często były wykorzystywane jako jednostki szybkiego reagowania na froncie wschodnim. W końcowym etapie wojny niemieckim spadochroniarzom były powierzane już niemal wyłącznie zadania defensywne, walczyli więc w charakterze konwencjonalnej piechoty (np. w walkach o Normandię, bitwie pod Monte Cassino, obronie Linii Zygfryda, czy bitwie o Berlin).
