Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Fame | ||
| Okładka | ||
| Singel Davida Bowiego z albumu Young Americans |
||
| Wydany | 18 sierpnia 1975 | |
| Format | CD | |
| Nagrywany | The Power Plant | |
| Gatunek | blue-eyed soul | |
| Długość | 3:30 | |
| Wytwórnia | RCA | |
| Produkcja | Harry Maslin | |
| Singel po singlu | ||
| "Young Americans" (1975) |
"Fame" (1975) |
"Golden Years" (1975) |
Fame (ang. "sława") to piosenka Davida Bowiego napisana wspólnie z Johnem Lennonem i gitarzystą Carlosem Alomarem, pochodząca z płyty Bowiego Young Americans. Był to pierwszy singel Bowiego, który dotarł na pierwsze miejsce listy przebojów magazynu Billboard (drugim i jak do tej pory ostatnim utworem Bowiego, który wszedł na sam szczyt Billboardu był utwór "Let's Dance" z płyty o tym samym tytule). Utwór zaliczany jest do stylu "blue-eyed soul".
Głównym autorem muzyki jest długoletni gitarzysta Bowiego Carlos Alomar, który oparł główny riff gitarowy na motywie zapożyczonym z piosenki "Foot Stompin'" zespołu The Flares.
Bowie, który był wielkim fanem Lennona, miał okazję spotkać się z nim w czasie tournée po Ameryce; piosenka "Fame" powstała w czasie ich wspólnego jam session.
Jak wiele piosenek Bowiego utwór ten zawiera elementy autoironiczne, może być on odbierany jako nieco złośliwy opis kariery Bowiego, który śpiewa o tym, jak pusta jest sława, jak potrafi zmienić człowieka. Dodaje przy tym: "wszystko czego potrzebowałeś pożyczyłeś od innych", co jest wyraźnym nawiązaniem do jego własnej kariery - Bowie uchodzi za "kameleona" rocka potrafiącego świetnie przystosowywać się do panujących mód i zręcznie zapożyczającego potrzebne mu pomysły i elementy stylu czy muzyki od innych wykonawców.
Utwór ten został uznany przez Rock and Roll Hall of Fame za jedną z piosenek, które ukształtowały rock.
W unowocześnionym remiksie techno piosenka pojawiła się na ścieżce dźwiękowej filmu Pretty Woman.
