Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Faraon | |
| Gatunek | dramat, historyczny |
| Data premiery | 11 marca 1966 |
| Kraj produkcji | Polska |
| Język | polski |
| Czas trwania | 180 minut |
| Reżyseria | Jerzy Kawalerowicz |
| Scenariusz | Jerzy Kawalerowicz, Tadeusz Konwicki |
| Główne role | Jerzy Zelnik, Wiesława Mazurkiewicz, Barbara Brylska, Mieczysław Voit |
| Muzyka | Adam Walaciński |
| Zdjęcia | Jerzy Wójcik Wiesław Zdort |
| Scenografia | Jerzy Skrzepiński |
| Kostiumy | Andrzej Majewski Barbara Ptak Lidia Rzeszewska Maria Czekalska |
| Montaż | Wiesława Otocka |
| Produkcja | Ludwik Hager |
| Wytwórnia | Zespół Filmowy Kadr |
| Nagrody | Jerzy Kawalerowicz: Nagroda Państwowa nagroda dla zespołu (1966) |
Faraon – film fabularny z roku 1965, oparty na powieści historycznej pt. "Faraon" Bolesława Prusa, w reżyserii Jerzego Kawalerowicza z Jerzym Zelnikiem w głównej roli.
Film zrealizowano w kilku krajach. Sceny pustynne głównie w Uzbekistanie (Buchara), ale także w oryginalnych sceneriach Egiptu (Luksor, Kair), oraz na Pustyni Błędowskiej; Nilem było jezioro Kirsajty. Produkcję wspierali swoją konsultacją egiptolodzy: Kazimierz Michałowski z Uniwersytetu Warszawskiego i Shadi Abdelsalam z Instytutu Filmowego w Kairze. Film nominowany do Oscara.
Spis treści |
Starożytny Egipt, XI w. p.n.e., film opowiada historię młodego faraona Ramzesa XIII, następcy panującego faraona Ramzesa XII. Następca tronu, pragnie przeprowadzić reformy i poprawić los biednych podwładnych. Uważa on, że należy rozpocząć wojnę z Asyrią, i dzięki wygranej wzbogacić kraj. Jego planowi przeciwni są kapłani, którzy mają znaczący wpływ na politykę państwa. Posiadają oni bogactwa ukryte w podziemnym labiryncie, podczas gdy skarbiec faraona jest pusty. Jednak ich najpotężniejszą bronią jest wiedza dostępna jedynie nielicznym wybrańcom. Ramzes podejmuje walkę z kapłanami, której celem jest przywrócenie pełni władzy faraonom.
W pierwszych scenach widzimy potęgę religii ówczesnego Egiptu, której symbolami są skarabeusze, czczone do tego stopnia, że armie nie śmią przechodzić przez wydeptane przez nie ścieżki, w obawie przed przypadkowym zgnieceniem tych boskich stworzeń. Młody Ramzes stara się przeciwstawiać kapłanom, którzy w ówczesnych czasach stanowią władzę wykonawczą w państwie. Film pokazuje próbę odsunięcia ich od władzy za pomocą mniej lub bardziej oficjalnych środków.
Pochód udającej się na manewry armii młodego dowódcy Ramzesa zostaje zatrzymany przez Arcykapłana Herhora (Piotr Pawłowski), który dostrzegł walczące na piasku Skarabeusze, święte wizerunki egipskiego boga słońca Amona. By ominąć żuki, oddziały muszą przejść przez kanał będący owocem morderczej pracy niewolnika – fellacha. Ramzes na próżno stara się przeciwstawić poleceniom kapłana. Rozwścieczony swoją bezsilnością oddala się. W czasie samotnej wędrówki spotyka piękną Żydówkę Sarę (Krystyna Mikołajewska), która zostaje jego kochanką. Herhor zdając raport panującemu faraonowi sugeruje, że Ramzes nie dojrzał jeszcze do objęcia dowództwa armii. Książę po raz kolejny doświadcza jak silna jest władza kapłanów. Ramzes zostaje odsunięty od spraw państwowych. Gdy Sara rodzi mu syna, królowa Nikotris (Wiesława Mazurkiewicz) i Herhor postanawiają, że dziecko wychowane zostanie w wierze mojżeszowej, tak by nigdy nie mogło rościć pretensji do tronu. Tymczasem kapłani potajemnie przygotowują niekorzystny dla Egiptu traktat pokojowy z Asyrią, w zamian za pokój obiecują odstąpić Fenicję. Zaniepokojeni tym faktem kupcy feniccy stają się stronnikami młodego księcia i zaczynają popierać Ramzesa, który otwarcie głosi konieczność wojny z Asyrią. Ramzes dąży do podboju Asyrii, aby w ten sposób wzbogacić swój kraj. Młody Ramzes wyrusza na czele armii, aby poskromić zbuntowane pułki wojsk libijskich. W czasie walk dowiaduje się o śmierci ojca Ramzesa XII oraz o zamordowaniu Sary i ich synka. Zabójstwa dokonała fenicka kapłanka Kama (Barbara Brylska) wraz z Grekiem Lykonem, sobowtórem Ramzesa. Młody faraon przeprowadza reformę kraju i postanawia odebrać kapłanom ich skarby. Jednak w powszechnym głosowaniu nie ma jednomyślności w sprawie przekazania państwu ukrytych w labiryncie skarbów. W tej sytuacji młody władca postanawia użyć wojska, aby szturmem zdobyć świątynię, a jej arcykapłanów uwięzić pod zarzutem zdrady stanu. Kapłani, którzy jako jedyni posiedli wiedzę o zjawiskach astronomicznych, wykorzystują ją przeciwko faraonowi. Na kilka minut przed wystąpieniem zaćmienia Słońca Herhor, przemawiając do wojska i zbuntowanego ludu, przyzywa boga Amona. Zjawisko naturalne zostaje przyjęte jako dowód bożej niełaski. Wojsko ogarnia panika, a naród występuje przeciwko faraonowi. Wkrótce Ramzes ginie zamordowany przez zabójcę wysłanego na polecenie arcykapłana Mefresa.
|
|||||||||||||||||||||||||
