| Farba | |
| Gatunek | dramat |
| Data premiery | 3 kwietnia 1998 |
| Kraj produkcji | Polska |
| Język | polski |
| Czas trwania | 77 min |
| Reżyseria | Michał Rosa |
| Scenariusz | Michał Rosa |
| Główne role | Agnieszka Krukówna Ewa Gorzelak Marcin Władyniak |
| Muzyka | Mateusz Pospieszalski |
| Zdjęcia | Mieczysław Anweiler |
| Scenografia | Tadeusz Kosarewicz Barbara Drozdowska |
| Kostiumy | Bożena Karska |
| Montaż | Zbigniew Kostrzewiński |
| Produkcja | Tomasz Miernowski |
Farba – polski film w reżyserii Michała Rosy. Główną bohaterką jest tytułowa Farba (Agnieszka Krukówna) – dziewczyna, której świat wykreowały kolorowe czasopisma i telewizja. Swoim zachowaniem niejednokrotnie szokuje otoczenie – bez skrępowania mówi o seksie, do nowo poznanych ludzi mówi na "ty". Towarzyszy jej "Cyp" (Marcin Władyniak); to chłopak diametralnie różny: wychowany w katolickiej rodzinie jest spokojny, cichy i uczciwy. Mimo wszystko towarzyszy Farbie w jej przedsięwzięciach, których cel jest jasny: zdobyć pieniądze.
Film był kręcony we Wrocławiu i w Głogowie
Farba odwiedza różnych ginekologów, a kiedy oni stwierdzają, że dziewczyna jest w ciąży, zmanipulowani przez nią proponują jej usunięcie płodu. Wtedy wkracza "Cyp" – okazuje się, że nagrywali rozmowę. Teraz para wymusza na lekarzach pieniądze w zamian za milczenie – w końcu aborcja jest nielegalna. Celem Farby jest odnalezienie babci, u której planuje urodzić dziecko, a być może i zostać na stałe. Kiedy jest już blisko celu, wszystko zaczyna się komplikować. "Cyp" porzuca życie pozbawione głębszych wartości i ideałów, opuszcza dziewczynę, babcia umiera, a Farba zaczyna uświadamiać sobie, jak płytkie było dawniej jej życie i jakie smutne jest teraz, bez "Cypa". Postanawia go odnaleźć i zacząć wszystko od nowa – takie same plany ma "Cyp". Ostatnia scena rozgrywa się na dworcu, gdy oboje są tak blisko siebie, ale w żaden sposób nie mogą się odnaleźć. A to przeszkadza im grupka pijaków, a to nadjeżdżający pociąg.