| Ten artykuł od 2011-11 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Fatos Nano | |
| Data urodzenia | 16 września 1952 |
| Premier Albanii | |
| Przynależność polityczna | Albańska Partia Pracy |
| Okres urzędowania | od 1991 do 1991 |
| Poprzednik | Adil Çarçani |
| Następca | Ylli Bufi |
| Premier Albanii | |
| Przynależność polityczna | Albańska Partia Pracy |
| Okres urzędowania | od 1997 do 1998 |
| Poprzednik | Bashkim Fino |
| Następca | Pandeli Majko |
| Premier Albanii | |
| Przynależność polityczna | Albańska Partia Pracy |
| Okres urzędowania | od 2002 do 2005 |
| Poprzednik | Pandeli Majko |
| Następca | Sali Berisha |
Fatos Nano (ur. 16 września 1952 w Tiranie) – albański polityk, trzykrotnie premier (w 1991 oraz w latach 1997–1998 i 2002–2005), ekonomista.
Syn Thanasa Nano, wysokiego rangą działacza Albańskiej Partii Pracy. Studiował ekonomię polityczną na Uniwersytecie w Tiranie, gdzie obronił także doktorat z ekonomii. Działał w partii komunistycznej, a następnie w Socjalistycznej Partii Albanii. Jako lider socjalistów został powołany na stanowisko premiera w lutym 1991 przez prezydenta Ramiza Alię. Już w czerwcu 1991 pod wpływem protestów społecznych ustąpił, a w 1993 na polecenie Saliego Berishy został uwięziony i oskarżony o przywłaszczenie części środków z pomocy humanitarnej dla Albanii. Karę odbywał w więzieniu Benca k. Tepeleny.
W czasie zamieszek, które ogarnęły Albanię w 1997 został uwolniony z więzienia, wkrótce potem umorzono postępowanie w jego sprawie.
Po wyborczym zwycięstwie socjalistów w przedterminowych wyborach w 1997 Nano ponownie stanął na czele rządu. Ustąpił w wyniku protestów społecznych w październiku 1998, w atmosferze oskarżeń o zabójstwo opozycjonisty Azema Hajdariego.
Fatos Nano po raz trzeci kierował rządem Albanii w latach 2002–2005. Odszedł po porażce Partii Socjalistycznej w wyborach parlamentarnych.
|
|||||||