Faustyn Juliusz Cengler

F. J. Cengler, Nagrobek dzieci Kańskich na Starym Cmentarzu Rzymsko-Katolickim w Piotrkowie Trybunalskim

symboliczny nagrobek wojewody Jana Tarły

nagrobek wojewody Jana Tarły z pracowmni Jana Jerzego Plerscha w 1752-3 dla kościoła o.o. pijarów, złożony przez Faustyna Cenglera w kościele Matki Bożej Łaskawej stan przed 1939

 

Faustyn Juliusz Cengler (ur. 15 lutego 1828 w Krakowie, zm. 29 kwietnia 1886 tamże) – rzeźbiarz, był autorem licznych popiersi, posągów religijnych oraz nagrobków, utrzymanych w stylistyce akademickiego realizmu.

Większość jego dorobku uległa zniszczeniu, najlepsze przykłady jego twórczości zachowały się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

W latach 1841-1843 kształcił się w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Karola Ceptowskiego. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, przebywał w Monachium i Paryżu. W 1858 zamieszkał na stałe w Warszawie.

Był inicjatorem zbiórki pieniędzy na rzecz wmurowania urny z sercem Hugona Kołłątaja w kościele w Wisniowej. Dokonał tego osobiście w 1882 roku. Wykonał montaż nagrobka wojewody Jana Tarły wykonanego w pracowni Jana Jerzego Plerscha w 1752-3 dla kościoła o.o. pijarów po przeniesieniu do kościoła Matki Bożej Łaskawej w Warszawie.

Zmarł śmiercią samobójczą w krakowskim hotelu.

Bibliografia

• "Umarli,znajomi, kochani- Powązki 1790-1990 w poezji i prozie"
• http://www.culture.pl/pl/culture/artykuly/os_cengler_juliusz_faustyn

Literatura dodatkowa

• Zygmunt Batowski: Cengler Faustyn. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 3: Brożek Jan – Chwalczewski Franciszek. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1937, s. 227–228.  Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304032910